108 



GeRrit bleef mij daarop hct antwoord schuldig ; 

 maar hij had nu eenmaal zijn geliefkoosd onderwerp 

 bij den kop gevat en het was te voorzien dat hij het 

 niet zoo spoedig zoude loslaten. Ik vond het dus 

 thans eene geschikte gelegenheid om te trachten van 

 hem opheldering te vragen oratrent zijn' witgepluim- 

 den collega. 



»Zeg mij eens Gerrit, wat beduidt toch die witte 

 pluim die ik , kort voor uwe komst , op den hoed van 

 een' uwer ambtsbroeders heb gezien ? Is dat weder 

 een nieuwtje?" 



»Vooreerst moet ik u ronduit verklaren dat ik met 

 dat pluimendragend personeel niet gaarne op eene 

 lijn wordt gesteld, maar ten andere zie ik uit uwe 

 vraag , dat Mijnheer al zeer slecht op de hoogte schijnt 

 te zijn ; want die witte pluim moet juist aanschouwe- 

 lijk maken dat hij een der voornaamsten is. Hij heeft 

 veel meer in te brengen dan onze brigadier, en die 

 heeft al zooveel praats , maar draagt dan ook zilveren 

 kwasten. Over het algemeen loopen er veel kwasten 

 onder, want de laagsten in rang mogen ze evenzeer 

 dragen. Ten einde nu in al die kwasten niet te ver- 

 warren, heeft men ze van verschillende kleuren. Ik 

 heb mij zelfs laten wijs maken , dat de aller opperste , 

 bij eene algemeene inspectie van 'sRijks policiewezen , 

 een' gouden kwast zal omhangen. Onlangs heeft er 

 nog eene zoodanige inspectie plaats gehad; maar 

 dat ging er wat vreemd toe! Verbeeld u dat wij 

 alien in het gelid moesten staan , vervolgens moest 



