105 



dan dat jagen met een 1 hoogen neus, dat onverbeter- 



lijke flankeren op den wind in een woord , 



ik was volkomen over haar voldaan. Wei is waar 

 had zij een paar door mij opgestoten hazen eenige 

 minuten achtervolgd; maar dat gaf mij geene be- 

 zorgdheid , omdat ik zeker was dat gebrek , door mid- 

 del der lange lijn, (dat groote, nog zoo weinig 

 bekende geheim der velddressuur) , in weinige dagen 

 te zullen doen ophouden; overigens was zij, wat 

 apporteren betreft , geheel afgedresseerd. Is het won- 

 der dat ik , onder zulke gedachten , naar den ope- 

 ningsdag der jagt verlangde? dat ik mij reeds illusien 

 maakte van het eerste hoen dat mij door Juno zoude 



geapporteerd worden? Neen , lezer , wanneer 



ook in u het heilig jagtvuur woont , dan zult gij die illu- 

 sien begrijpen en omdat gij ze begrijpt , die tevens bil- 



lijken Op eenmaal voel ik de staart van Juno 



zich als den slinger van een uurwerk langs mijn aan- 

 gezigt bewegen. Daar is zeker goed , althans bekend 

 volk in aantogt, dacht ik , en rigtte mij overeind. Ik 

 had mij niet vergist , evenmin als Juno. Ook zij zag 

 hare menschen aan. Had zij eenige oogenblikken 

 vroeger in den rijksveldwachter een genakend kwaad 

 bespeurd en gebromd , thans gaf zij door kwispel- 

 staarten hare vreugde , over de nadering van den in 

 mijne buurt gestationneerden bezoldigden opziener der 

 Jagt en Visscherij , te kennen. 



Eene ligte pet , de klassieke blaauwe kiel over het 

 hemd, eene los omgeknoopte das, een donkerkleurige 



