104 



de zaak van te weinig belang, om mij daarover langer in 

 gissingen te vercliepen. Het witte toevoegsel aan 

 den zwarten glimmenden hoed riep mij het gezegde 

 van Mephistopheles , in Goethes Faust , voor den geest : 



Setz' dir Perriicken auf von Millionen Locken, 



Du bleibst doch immer was du hist! 

 Vooral voor het pluimdragend personeel bij de rijks- 

 veldwacht, vond ik die regels alles behalve troostrijk; 

 want het was bij hen vooral duidelijk dat men, bij 

 hunne organisatie, van het denkbeeld was uitgegaan 

 dat de kleeren den man moesten maken. Bij de druk- 

 kende hitte die er heerschte waren zij in mijn oog 

 daarom dubbel te beklagen. Immers het torschen der 

 zwaarte van de hun opgelegde wapening moet alles 

 behalve malsch zijn geweest bij de hooge temperatuur 

 die in de laatste weken heeft geheerscht. Met het lot dier 

 menschen begaan , legde ik mij weder neder en trachtte 

 vrolijker denkbeelden bij mij op te wekken. Die la- 

 gen voor de hand; ik behoefde mij immers slechts de 

 veelbelovende vooruitzigten voor den geest te halen, 

 die mijne morgenwandcling , mij omtrent mijne Juno 

 had verschaft. 



Hoe bedaard had zij die voor haar uitloopende vlugt 

 patrijzen op den voet gevolgd en er eindelijk vast 

 voor gestaan. Wat was hare manier van jagen juist 

 in overeenstemming met mijne wenschen. Niet te 

 wild, niet te lui. Geen jakkeren tot aan den gezigt- 

 einder, §een snuffelen onder het geweer, altijd op 

 ongeveer vijf en twintig schreden voor mij uit. En 



