99 



gedurende den winter, allernadeeligst voor de voort- 

 teling der hazen is. 



De rammeltijd der hazen is door green' bepaalden 

 tijd beperkt; hij wordt beheerscht door den invloed 

 der weersgesteldheid. Eenc zoele temperatimr , on- 

 verschillig of die gedurende de lente of in den win- 

 ter invalt, doet bij de rammelaars de begeerte ontwa- 

 ken om voedsters op te sporen en hen zonder ophou- 

 den te vervolgen. Om aan hunne drift te voldoen 

 worden voedsel en rust opgeofferd, en op die wijze 

 verspillen zoowel de ram als de voedster meer krach- 

 ten, dan het karig voorhanden voeder gedurende den 

 winter kan herstellen. Vier weken daarna werpt 

 de voedster, en spoedig daarop volgende vorst of sneeuw 

 doet de jongen omkomen. Eene warmere weersge- 

 steldheid, die later bij herhaling invalt en ten gevolge 

 waarvan menige januarijnacht in eene zoele meinacht 

 wordt herschapen, doet op nieuw de voorttelingsdrift 

 ontstaan. De tweede worp ondergaat hetzelfde lot 

 als de eerste , en zoo gaat het gedurende den ganschen 

 winter door , tot dat het geschikte tijdstip tot de voort- 

 teling nadert. De hazen zijn dan zo<5 verzwakt, dat 

 zij op dat tijdstip of geheel buiten staat zijn om te 

 rammelen of zulke zwakke jongen voortbrengen , dat 

 de helft daarvan verloren gaat. 



En hiermede geloof ik de voornaamste oorzaken te 

 hebben aangegeven, die nadeelig voor den hazenwild- 

 stand zijn. Ik acht het overbodig hier nog te ge- 

 wagen van het verderfelijke van; 



