94 



genomen, meestal trof, maar het wild was intusschen 

 op te verren afstand gekomen, om dood geschoten te 

 worden en werd voor het grootste gedeelte slechts 

 aangesclioten , om te kwijnen en later tot voedsel van 

 het ongedierte te dienen. Hierin dus ligt hoofdza- 

 kelijk het nadeei der dubbelloop geweren. — 



III. 



HET ONTZETTEND AA1NTAL SCHIETERS. 



Wanneer eertijds de eigenaar van uitgestrekte jagt- 

 gronden, in den herfst, eene drijfjagt op hazen, eene 

 zoogenaamde klopjagt wilde houden , dan was hij 

 verpiigt , zijnen jager veertien dagen van te voren uit 

 te zenden, ten einde op de meest beleefde wijze zoo- 

 vele jagers uit te noodigen als vereischt werden, ten 

 einde bij de drijfjagt de hoofdposten te kunnen 

 bezetten; en hij mogt van geluk spreken wanneer de 

 helft der genoodigde jagtgasten op het bepaalde ren- 

 dezvous verscheen. In onze dagen moet men daar- 

 entegen eene drijfjagt hebben bijgewoond om er zich 

 een denkbeeld van te maken. De zamenkomst is 

 op zeker punt des morgens ten 9 uren bepaald ; maar 

 reeds met het krieken van den dag ziet men uit de 

 poorten der stad schutters stroomen, ten einde de 

 ongeveer een half uur verwijderde verzamelplaats toch 

 in tijds te bereiken. Het jagttoilet is van dien aard, 

 dat men er mede op een bal zoude kunnen verschijnen, 

 de geweren blinken in de morgenzon , door de in 



