93 

 II. 



HET ALGEMEEN GEBRUIK VAN DUBBELLOOP JAGTGEWEREN. 



Het invoeren der geweren met twee loopen werkt 

 nadeelig op den wildstand. 



Hoe men ig stuk wild , met het eerste schot ver- 

 poedeld ,. zoude niet behouden blijven , wanneer het 

 niet door het doodend lood uit den nog onafgescho- 

 ten loop werd getroffen? 



Vooral jonge jagers schieten veel te schielijk. Dit 

 hoofdgebrek is zoo erg, dat de thans gestorven geestige 

 Fransche jager en schrijver E. Blaze , in een zijner 

 werken , verzekert , dat hij heeft bijgewoond , dat zeker 

 jong mensch zoo driftig was op de jagt en zoo spoe- 

 dig zijn schot lostte, dat het dikwijls gebeurde dat 

 de lengte van zijn geweer den af stand van het wild 

 waarop hij schoot overtrof , zoodat zijne geweerloopen 

 meer dan eens als het ware door eene vlugt patrijzen 

 werden been gestoken. Si non e vero, e bentrovato! 

 Maar als het eerste schot gelost is, dan is het als 

 of de drift vermindert en voor bedaardheid plaats 

 maakt. Het besef dat nu nog maar een schot voor- 

 handen is en dat, ook dit gelost zijnde, alle kans in 

 rook verdwenen is, draagt tot die bedaardheid stellig 

 veel bij. Dikwijls toch heb ik bijgewoond dat een 

 jong jager zijn eerste schot veel te schielijk lostte en 

 daarentegen veel te lang draalde met het aanbrengen 

 van het tweede. Het gevolg daarvan was dat het 



laatste schot, omdat er de noodige tijd voor werd 



7* 



