82 



zij sloeg juist twaalf uren toen wij in de rigting def 

 grenzen vier personen zagen , die onze woning nader- 

 den. — Hun aanvoerder was de oude strooper wiens 

 zoon door mij was doodgeschoten. — Zij waren van 

 top tot teen gewapend en zij naderden met omzigtig- 

 heid het huis. — Mijne Diane liet een dof gebrom 

 hooren. — 



Een der stroopers begaf zich regelregt naarhet hok ten 

 einde haar te bedaren en door het toewerpen van 

 voedsel rustig te doen blijven. — Zij liet hem zeer 

 digt bij zich komen. Toen hoorde ik een' doffen slag 

 en daarop een zacht, pijnlijk gekreun. — Hij had den 

 hond gedood. — ! wanneer ik daaraan denk , dan 

 komen mij nog altijd de tranen in de oogen ; het was 

 slechts een dier , dat weet ik wel , maar zoo als 

 mijne Diane , zoo bestond er geen tweede ; daaren- 

 boven was zij zeer aan mij gehecht, een mensch kan 



niet meer vriendschap bewijzen maar genoeg 



daarvan ! 



Ik en mijn zoon , ieder van eene geladene buks voor- 

 zien , slonden digt bij het venster en verroerden ons 

 niet. — Door eenig geraas , dat wij langs den muur 

 vernamen, werd het ons duidelijk dat er eene ladder 

 tegen werd gczet. — Spoedig daarna werd eene glas- 

 ruit ingestoten. — Eene gespierde hand werd naar 

 binnen gestoken en de wervel van het raam wegge- 

 draaid, waardoor het werd geopend. Door de maan 

 beschenen staarde het gelaat van den strooper in de 

 kamer en in zijne oogen was het genoegen van vol- 



