81 



weet n — »Kom Karel , kom , ik heb een 



voorgevoel dat cr te huis of in het jagtveld iets plaats 



heeft, kom, kom ik bedrieg mij niet." — 



Hij werd bezorgd en meende dat ik mij ongesteld 

 voelde ; hij drong er nogmaals op aan , dat ik blijven 

 zoude. — - Hij wilde alleen gaan , de goede jongen. 

 »Neen, neen" zeide ik, »ik ga met u, Karel; wy 

 zullen ons in stilte verwijderen. Gij zult zien dat uw 

 oude vader gelijk heeft door aan de inwendige stem 

 gehoor te geven. God spreekt dikwijls door middel 

 van een voorgevoel, laat ons zulk eene waarschuwing 

 niet in den wind slaan." Wij gingen spoedig bedaard 

 door het bosch naar de eenzaam gelegene jagerswo- 

 ning. Alles was daar in rust. De deur was gesloten 

 en mijne trouwe Diane gaf mij door kwispelstaarten 

 hare vreugde te kennen. — Mijn zoon glimlachte. 

 De reden daarvan was mij volkomen duidelijk; hij 

 wilde daarmede, zeggen: »ziet gij nu wel, oude, dat 

 uw voorgevoel u bedrogen en eene kinderachtige vrees 

 u bevangen heeft". — »Wij zijn er nog niet Karel", 

 zeide ik, »gij zult zien dat er dezen nacht nog iets 

 voorvalt; wijmoeten blijven waken." — 



Wij waren in de kamer. — Buiten was het een 

 heldere maneschijn. -— Voor de vensters lag eene 

 met sneeuw bedekte, geheel verlichte vlakte door 

 een mastbosch omgeven. — Wij hadden geen licht 

 aangestoken. 



Door de nachtelijke stilte die er heerschte konden 

 wij bet slaan der ver afgelegene dorpsklok verncmen ; 



