DE OFDE JAGEE. 



Het geweer over den schouder gehangen, in mijne 

 wolfspels gedoken, de pet van vossenvel diep over de 

 ooren getrokken en van hooge sneeuwlaarzen voorzien , 

 ging ik met een' ouden weidman naar de grenzen , 

 ten einde een stuk grof wild , op den loer , te schie- 

 ten. 



De maan stond helder aan den hemel en verspreidde 

 over de vlakte een spookachtig licht. — De sneeuw 

 weerkaatste dat licht en de gebouwen, die hier en 

 daar aanwezig waren, geleken op witte graven en 

 lijkgesteenten. — 



Wij volgden een smal pad door de sneeuw , die 

 regts en links tot op de hoogte eener muur was op- 

 gestoven. Men moest in de streek bekend zijn, 

 om er den weg te vinden. — Dikwijls moesten wij 



