282 



"Wanneer men met den hengel visschende een' baars 

 misslaat, dien men aan den haak gevoeld heeft, dan be- 

 hoeft men in de nabijheid dier plaats niet met henge- 

 len voort te gaan, omdat, volgens het gevoelen van oude 

 hengelaren, de baars die zich aldaar bevond, weg- 

 schiet en niet meer bijt. 



Het volgende voorval, waarvan ik ooggetuige was, 

 is voldoende om de vorenstaande meening niet zoo ge- 

 heel onvoorwaardelijk aan te nemen. 



Twee hengelaars , aartslief hebbers in bet vak , staan 

 naast elkander te visschen aan de sluisdeuren van ze- 

 ker uitwateringskanaal, Een hunner baalt een' baars 

 op, die evenwel weder in bet water valt. Bij onder- 

 zoek blijkt , dat de hoek met nog een gedeelte van het 

 onderlijntje, dat uit crin marin bestond, is verdwenen , 

 en dus waarscbijnlijk in den bek van den visch is blij- 

 ven zitten. 



En wat gebeurt eenige minuten later? de andere 

 dienaar van St. Pleter slaat een' baars, en bij het uit- 

 halen van den hoek blijkt, dat het dezelfde is die kort 

 te voren was ontkomen , want de hoek met het stukje 

 crin marin, mitsgaders een stuk van een' zich nog kron- 

 kelende worm , wordt in zijn' bek gevonden. 



S 



