279 



brabant aan hem gedaan, volgens welke burnings en 

 tcezels geene schade aan het jagtveld zouden toebren- 

 gen! Onwillekeurig kwam ons het gezegde asinus 

 asinum fricat voor den geest; maar bij nader inzien 

 gelooven wij , dat hier meer moet gedacht worden aan 

 het verkoopen van knollen voor citroenen, en dat de 

 gedeputeerde Staten voornoemd, den heer van der 

 Linden iets op den mouw hebben willen spelden. In- 

 tusschen is het vreemd, dat niet een der leden zich 

 tegen dat dwaze en geheel onjuiste beweren hebben 

 doen hooren. Het gebeurde moge den heer van der 

 Linden voortaan, bij de behandeling van jagtzaken, 

 eene les zijn om liever te zwijgen, dan, in het open- 

 baar, tastbare dwaasheden te verkondigen! Wij roe- 

 pen hem bij deze toe: ne sutor ultra crepidam! 



Eenige dagen nadat de jagt gesloten was, miste de heer 

 Mr. A. v. D. te Deventer op zekeren morgen zijnen hond, 

 Mylord genaamd. Dit is een der gerenommeerdste hon- 

 den uit het voormalige 3de jagtdistrict. Tegen den 

 middag komt de hond de deur in stuiven, toen deze 

 door de dienstmeid geopend wcrd. — Hij loopt dade- 

 lijk naar de kamer waar de familie zat en geeft door 

 allerlei gebaren te kennen , dat hij uitermate verheugd 

 is. Bij nadere beschouwing zien zij, dat hij een nog 

 warm jong hoen in den bek houdt en dit apportcert. 



