58 



loop zijner buks door middel van den pompstok uit 

 te wasschen. Hij hield het ondereinde van den loop 

 in de nabij zijnde beek en rigtte, nadat hij vol water 

 was gezogen, het zundgat jnist op den vcrschoppeling 

 der bende, en spoot hem den zwarten straal in het 

 aangezigt, tot algemeene vreugde der anderen. Zelfs 

 de aanvoerder, die zwijgend, het hoofd met de holle 

 hand steunende, op eenigen afstand tegen een' boom- 

 stam stond, kon een' glimlach over deze aardigheid 

 en over de onmagtige toorn van den bespotten, niet 

 onderdrukken. Een vijfde had zijn geweerslot uit 

 elkander genomen en voorzag elk stukje van versche 

 olie uit een klein flesehje. De overigen zaten in een' 

 kring, zonder iets te verrigten, met hun pijpje in den 

 mond. Daar deed zich op eens in den hoogen top van 

 eenen beuk, tot driemaai toe, het krassen van een' 

 raaf hooren. Dadelijk werden alle bezigheden ge- 

 staakt en aller oogen rigtten zich naar den beuk , 

 in wiens top men ter naauwernood het ligchaam van 

 een' mensch kon onderscheiden , dat door een' dikken 

 stam, tegen alle verraderlijke blikken van de andere 

 zijden beveiligd werd. »Iemand nadert", zeide de aan- 

 voerder naauwelijks hoorbaar, »twee van u zien toe 

 wie het is en of ons gevaar dreigt ; spoed gemaakt !" 

 Weldra keerde een der afgezondenen terug en be- 

 rigtte, dat een man in jagtkleeding , maar ongewa- 

 pend , regt op de legerplaats afkwam. Als ware men 

 nu geheel onbezorgd , werden de afgebrokene bezig- 

 heden weder voortgezet. In de struiken deed zich 



