40 



mandant te rijden, om hem berigt te brengen en 

 eenige manschappen te vragen, ten einde den ar- 

 restant in verzekerde bewaring te nemen. Nadat eerst- 

 genoemde was heengegaan , begon de achter geblevene 

 den arrestant eenige vragen omtrent zijne kameraden 

 te doen, maar bekwam geen antwoord hoegenaamd, 

 daar de strooper een verachtend stilzwijgen in acht 

 nam. 



»Goed, mijn vriend", zeide de gendarme eindelijk, 

 wilt gij niet met mij spreken, dan kunt gij het laten, 

 maar wij zullen u spoedig den mond weten te openen. 

 Zoo, zet u daar op die bank, ik blijf in eene vriend- 

 schappelijke nabijheid bij u , en als gij de minste poging 

 doet om te ontkomen, dan jaag ik u eene blaauwe 

 boon in de maag. Begrepen?" 



Terwijl dit een en ander voorviel , hield de boer zich 

 als of hij nu eens iets in de kamer dan weder iets in de 

 schuur te verrigten had. De weggezonden jongen 

 kwam terug , trok zijne schoenen aan en knikte daarop 

 zijn' vader een veelbeteekenend ja toe. Deze ging weer 

 naar buiten in de schuur, maar kwam dadelijk terug 

 en klom naast den gendarme op eene bank om van 

 een plankje boven het venster, een glas en eene flesch 

 af te nemen, gleed daarbij, zooals hetscheen, bij toe- 

 val uit en viel op den naast hem zittende, terwijl hij, 

 om zich vast te houden , diens pistool vast greep. Het 

 schot ging af en de kogel in den muur. Op hetzelfde 

 oogenblik werd er van buiten eene ruit ingestoten, 

 waardoor twee geweerloopen op den verschrikten gen- 



