38 



den weg af ie snijden. Deze begreep zeer spoedig dat dc 

 vervolging hem gold en trachtte daarom eerst door snel 

 loopen het bosch te bereiken. Weldra merkte liij ech- 

 ter, dat zijne vervolgers hem den weg naar het bosch, 

 waar hij zijne toevlugt zocht, wilden afsnijden, en 

 ontwaarde tevens, op verwijderden afstand, een' ge- 

 posteerden gendarme, zoodat hij onmiddelijk de rig- 

 ting zijner vlugt veranderde en, met behulp van 

 eenige sloten en heggen, die hij met vaardigheid 

 oversprong, hetgeen aan zijne vervolgers daarentegen 

 eenig oponthoud veroorzaakte , de huizen trachtte te 

 bereiken. Onder het loopen liet hij eenmaal een gil- 

 lend, op grooten afstand hoorbaar, fluiten, door mid- 

 del van zijn' in den mond gehouden , gekromden wijs- 

 vinger weSrschallen. Toen bereikte hij het vlakke veld, 

 dat nog tusschen hem en de huizen lag. Aan een' ge- 

 jaagden vos gelijk, vlood hij over de kluiten; bijna 

 had hij den weg naar het dorp bereikt , toen ook zijne 

 vervolgers dien over de vlakte vervolgden, zoodat hij 

 hen slechts weinige schreden vooruit was , toen hij het 

 eerste huis bereikte. Zonder eenige bedenking ijlde 

 hij dat binnen , sloeg de deur achter zich digt en kwam 

 in het woonvertrek van den boer, die zoo even eerst 

 was opgestaan en zich met zijn huisgezin juist aan het 

 ontbijt gezet had. 



»Ik word dadelijk gevangen genomen," riep hij 

 geheel buiten adem, » lever mij gerust uit, maar 

 laat het oogenblikkelijk aan mijne kameraden weten." 

 Men hoorde reeds hoe de gendarmen hunne paarden 

 buiten vastbonden en op de geslotcne deur bonsden. 



»Jongen", zeide de boer tot zijn' twaalfjarigen zoon , 



