271 



veFspreid; zij leeft liefst langs de zoomen van bosch- 

 achtige streken, langs bouwlanden gelegen, en be- 

 zoekt de graan- en vooral boekweitlanden om haar 

 voedsel te vinden , dat bij voorkeur uit laatstge- 

 melde graansoort, alsmede uit insekten bestaat. By 

 strenge winters stelt de sterke bek haar in staat zich 

 met bladknoppen van heesters te voeden. Haar wit, 

 malsch vleesch overtreft dat der gewone patrijzen en 

 zij zijn, even als deze, in den regel standvogels; ook 

 hunne levenswijze is dezelfde , behalve dat ze zich 

 dikwerf op de takken van struikgewassen nederzetten. 



De hen maakt haar nest aan den voet van eenen 

 struik- of grasbos , die het beschut en verbergt ; het is 

 uit bladeren en fijn hooi zamengesteld , van boven 

 bedekt en heeft ter zijde eene opening. Zij legt 

 daarin van 15 tot 20 eijeren, die zij in 22 dagen uit- 

 broeit. 



In sommige streken legt de hen tweemalen en Iaat 

 alsdan de verdere zorg voor het eerste broed aan den 

 haan over. Wanneer dit tweede broedsel is uitgeko- 

 men, voegt zich de hen daarmede bij het eerste, 

 waardoor men dikwerf kluften van 30 en meer stuks 

 aantreft. De eijeren zijn wit. Men heeft eenigejaren 

 geleden deze patrijssoort in het graafschap Yorkshire 

 overgebragt, waar ze uitmuntend geslaagd is, doch 

 door de schietwoede der engelschen ook weder spoe- 

 dig geheel is uitgeroeid. Volgens de opgave van 

 Gerard , op wien wij straks zullen terug komen , is 

 zij in 1842 in Frankrijk ingevoerd en aldaar zoo goed 



