267 



was , had ik gaarne gewild dat ik hem het leven konde 

 terug geven , wanneer ik slechts zijn gewei voor mij 

 had kunnen behouden. Doch daar dit steeds tot de 

 onvervuld blijvende wenschen eens jagers behoort, zoo 

 begon ik onmiddelijk het hert te ontweiden en vond 

 als resultaat mijner beide schoten het volgende: 



De eerste kogel had de lever nagenoeg voor een 

 vierde gedeelte, naar bencden toe gerekend, van een 

 gescheurd, en nagenoeg een derde gedeelte der maag 

 doorboord, e&nzeer als de milt, en was aan de te- 

 genovergestelde zijde tegen de huid blijven zitten. 

 De tweede kogei was digt achter het blad ingedron- 

 gen , had de linker lob der long doorboord , was door 

 de maag heengegaan en door de onderbuiks in- 

 gewanden tot in den achterbout doorgedrongen. De 

 eerste kogel had ongeveer 15 uren lang in het ligchaam 

 van het hert gezeten, zonder meer dan eenige licht 

 roode vlekken op de getroffen plaatsen achter te laten , 

 en het hert had, na zoo langen tijd, oogenschijnlijk , 

 zeer weinig geleden. De tweede kogel zal , door het 

 verhalen van den afloop der jagt aan P., die daarvan 

 geen ooggetuige was geweest , en er toch gaarne ken- 

 nis van droeg, nagenoeg een kwartier, hoogstens 20 

 minuten, in het ligchaam van het hert gezeten hebben, 

 en niettegenstaande dezen korten tijd, was de plaats 

 waar de kogel was ingeslagen , even als alle verder ge- 

 troffeneligchaamsdeelen, donkerbruin van kleur, hetgeen 

 alles te zamen genomen het aanzyn van veel brand 

 duidelijk bewees. Ik zoude nog menig geval van den- 



ZEVENDE JAARG. 18 



