-258 



schot krijgt. Mij dunkt wij moesten voorbij rijden en 



daarna zoudt gij u ter plaatse , waar het op de grenzen 



meestal wisselt , kunnen posteren , dan zal ik trachten 



het daarheen te drijven." Hierop ontstonden van 



weerszijden bedenkingen; ik had daar halven wind, 



dat nu, was zoo slecht niet, maar het was zoo digt 



op de grenzen ! »Maar, het zij zoo; rijd mij er heen 



met een' grooten omweg, maar maak het niet al te 



lang, want de post dien ik zal bezetten is ten minste 



een kwartier uur gaans van het hert verwijderd." 



Weldra had ik de wisselplaats bereikt en stond er op 



heete kolen; ook dit was een 80 jarig bosch, maar 



hier en daar waren openingen, waar, indien het 



geluk mij wilde dienen , ik mijn schot zeer goed zoude 



kunnen aanbrengen. Het eene kwartier uurs verliep na 



het andere, en ik zal nagenoeg anderhalf uur gestaan 



hebben, toen ik op eenmaal vier loopers, sterke loo- 



pers, ongeveer zestig passen voor mij uit, in het on- 



derhout zag. Mijn hart begon hevig te kloppen , zoo- 



zeer dat enkele slagen hoorbaar waren ; spoedig werd 



ik mij zelve weder geheel meester, omdat ik begreep 



dat vermits het digt bij de grenzen was, hier niet 



alleen getroffen , maar doodelijk getroffen moest wor- 



den. In die overtuiging stond ik nog ruim tien minuten, 



terwijl het stuk wild even onbewegelijk voor mij bleef 



staan en ik nog altijd in onzekerheid verkeerde, of 



het werkelijk het hert was waarop ik reeds gedurende 



zoo langen tijd jagt maakte; dat het een hert was, dat 



mecnde ik tc mogen opmaken uit de sterkte der loo- 



