251 



sterke herten schieten. Dat nu iedere jager, vooral 

 wanneer sleclits van weinige herten sprake is, zoo 

 lang zoekt , tot dat hij het sterkste heeft gevonden , 

 spreekt van zelve , en dat dit eene niet zoo gemakke- 

 lijke zaak is , zal een ieder toestemmen die er over 

 kan oordeelen. 



Ik speurde dagelijks, langs een uitgestrekt dennen- 

 bosch, de groote en kleine zandwegen af, die zich in 

 verschillende rigtingen doorkruisten , en ook dagelijks 

 speurde ik tamelijk sterke herten. Maar zoo als het 

 bij zulke gelegenheden gewoonlijk gaat, men hoopt 

 steeds een nog zwaarder stuk te vinden ; en zoo verlie- 

 pen dagen, ja zelfs weken, tot dat ik besloot op een 

 hert jagt te maken , dat zijne standplaats in een uit- 

 gestrekt dennenbosch, midden in mijne jagtvelden 

 gelegen , genomen had , en dat ik , naar het spoor te 

 oordeelen , voor het sterkste hert hield. Intusschen 

 was de tijd, door de jagers »goede tijd" genaamd, aan- 

 gebroken , want het was in de laatste helft van Au- 

 gustus. Reeds op menigen morgen had de vink, bij 

 haar ontwaken, mij aan den rand van het woud op 

 den loer staande gevonden en mij met haar , gedurende 

 dien tijd van het jaar, zeer eentoonig »tzdrp! tzirp !" 

 tamelijk verveeld. Ook gedurende menigen avondhad 

 het krassend en onaangenaam geluid van den geiten- 

 melker (Caprimulgus Europaeus) mij er aan herinnerd , 

 dat het buksenlicht voorbij was en het tijd werd om 

 huiswaarts te keeren; reeds bij herhaling was ik ge- 

 durende den dag met den wagen rondgereden , ten 



ZEVENDE JAARGANG. 17 



