249 



bij het doorboren van een stuk wild, achter laat, en 

 men zegt van eene buks waarmede een stuk wild is 

 gedood , wanneer ter plaatse waar de kogel indrong 

 en waar die naar buiten voer, onder de huid van 

 het gevelde dier, eene handbreed in den omtrek, het 

 vleesch donker van kleur is : »die buks heeft een? 

 goeden brand/' en omgekeerd, wanneer de kogel on- 

 der de huid van het geschoten stuk wild, zoowel als 

 aan de deelen die hij heeft getroffen , slechts eene vlek 

 heeft veroorzaakt die niet donkerder is dan het zweet , 

 dan zegt men: »die buks heeft een" slechten brand. 1 * 



De vraag rijst dus: Is het werkelijk waar, dat de 

 eene buks meer dan de andere deze eigenschap bezit? 



Een kundig en als zoodanig algemeen bekend 

 buksenmaker, met wien ik dit onderwerp besprak, 

 beantwoordde die vraag in ontkennenden zin. Hij 

 zeide: »Vermits de kogel , ten gevolge van den vetlap, 

 in geene aanraking met het ijzer van den loop komt, 

 zoo kan het ijzer daarop van geen' invloed zijn. Het 

 lood van den kogel bestaat gewoonlijk uit dezelfde 

 bestanddeelen , het laat zich dus niet denken dat deze 

 zoogenaamde brand bij buksen zoude kunnen ver- 

 schillen; integendeel ben ik de meening toegedaan, 

 dat de plaats waar het stuk wild wordt getroffen, hierbij 

 veel invloed uitoefent, evenzeer als de tijd dien het 

 wild, van het oogenblik van het aanschieten tot aan 

 zijn' dood, doorbrengt, evenzeer als de wijze waarop 

 het dien doorbrengt." 



Hoe juist deze redenering ter bestrijding van ons 



