237 



ding! M, i. is iedere uitbreiding der strafwet gevaar- 

 lijk; in casu blijkt het uit het aangehaalde voorbeeld. 

 Overigens, en dit wil ik er nog bijvoegen, is het 

 mij een raadsel, waaruit genoemde schrijver ziet, dat 

 art. 21 der jagtwet voldoende te kennen geeft, dat 

 kievitten en nachtegalen on der wild begrepen zijn. Is 

 het misschien, omdat, wat kievitten aanbelangt, van 

 schieten gesproken wordt? of omdat omtrent beide 

 soorten het vangen verboden is ? Maar dan behooren 

 UjsterSj leeuwrikken en vinken ook tot het wild, en 

 dat dit zco niet is, blijkt uit de memorie van toelich- 

 ting op art. 15 , alsmede uit art. 17 der jagtwet , 

 vergeleken met art. 17 der wet van 6 Maart 1852. 

 Ik vermeende deze opmerkingen niet achterwege te 

 mogen laten. (*) 



No/MxpcXoz. 



'sHafje, 26 Sept. 1859. 



— »**3 &&##«««< 



(*) Wij aarzelen niet, ronduit te bekennen, dat wij ons in de Kievits-eije- 

 ren questie geheel aan zijde de van J\op.o<pCAOq scharen, en diens meening 

 ten voile deelen. De door Xaveeids in het midden gebragte redenering, komt 

 ons zeer gewrongen en gezocht voor, althans zy heeft ons niet van ons gevoe- 

 Icn kunnen terug brengen. 



Red. 



16* 



