233 



De rcgter heeft derhalve tc beslissen , tot welke der 

 beide soorten de overtrading behoort, en tot die be- 

 slissing zal hij zeer gemakkelijk geraken, zonder zijne 

 toevlugt te behoeven te nemen tot eene analogische 

 uitbreiding der wet, en eene eenvoudige uitlegging 

 der wet is ook in strafzaken geoorloofd en noodza- 

 kelijk. 



Het jagen toch heeft ten doel wild te bemagtigen, 

 het visschen, visch te vangen. Wat nu tot wild be- 

 trekking heeft, zal men veilig eene jagt-overtreding 

 mogen noemen, en wat tot visch betrekking heeft, 

 eene visscherij -overtrading, zoo als b. v. het opvangen 

 van kuit van visch, bij art. 25 verboden. 



Eveneens is het rapen van eijeren van wild eene 

 jagt-overtreding, omdat het op wild betrekking heeft. 

 De schrijver in Weekbl. No. 2089 heeft over het hoofd 

 gezien , dat het verboden zoeken van eijeren wel dege- 

 lijk op wild betrekking heeft. Het art. 22 zelf spreekt 

 van eijeren van wild, eijeren van waterwild. 



Nu zou er ten opzigte van kievits-eijeren eenige twij- 

 fel geopperd kunnen worden, en wel (ofschoori de 

 schrijver dien daarin niet schijnt te zoeken) omdat kie- 

 vitten bij de tegenwoordige wet, in art. 17, niet 

 onder wild worden opgenoemd; maar art. 21 dierwet 

 geeft voldoende te kennen , dat kievitten en nachte- 

 tegalen onder wild begrepen zijn , doch dat het vangen 

 daarvan ten eenemale verboden is. Ook art. 22 

 geeft duidelijk te kennen, dat kievitten onder de 

 benaming van wild begrepen zijn , omdat het verbod 



