456 



komen, wel in eene koude geut doen zweeten," her- 

 nam een ander. 



»De schoolopziener is er misschien zelf geweest" 

 merkte een derde aan. 



»De schoolopziener! en wat zou dat dan nog? Hij 

 zal wel zorgen dat hij bij onzen meester buiten schot 

 blijft, want ik beloof u dat deze hem wel met los 

 kruid aan kan!" 



Terwijl wij aldus met de levendigste belangstelling 

 zaten te praten , komt Mr. P. , met een papier in de 

 hand, de kamer binnen. Nooit heb ik meer glans op 

 zijn gelaat gezien. 



»Kinderen! zoo als gij weet kom ik van de 

 vergadering , daar was de meester uit de stad (Eijnd- 

 hoven) ook tegenwoordig. Hij had eene som mede 

 gebragt , daar alien voor verstomd stonden ; ik 

 heb ze niet alleen opgelost, maar zelf eene andere 

 gedichtr 



»Gedicht, Meester ?" vraagde een onzer,hoogst ver- 

 wonderd. 



»Ja, lief kind, gedicht! . . . het gaat er op die 

 vergaderingen zoo gemakkelijk niet toe als gij wel 

 denkt , men moet daar van alle markten te huis zijn , 

 en omdat mij niemand aan kan , wanneer het eijferen 

 betreft, hebben zij het zoo geprobeerd. Maar ik zal 

 het him leveren. Kinderen veegt uwe leijen eens af, 



ik zal dicteren luistert schrijft; dit 



is nu de som , die de meester uit de stad medebragt , 

 hoort : 



