170 



Omdat de rulnen zoo eenzaam in het bosch , zoo ver 

 van andere woningen verwijderd liggen , en voor den 

 vreemden bezoeker niets aanlokkelijks hebben , waren 

 ze voor vereenigingspunt onzer wildstroopers eene uit- 

 muntend geschikte plaats. Wij vinden hunne bende 

 op maandag in de nabijheid van het slot verzameld, 

 in werkelooze rust rondslenterende en den tijd met 

 rooken en drinken doodende. — 



»Hoe vervelend is thans ons leven," zeide een hunner. 

 »Hoe is alles sedert een paar maanden bij ons veran- 

 derd. Wij zwerven bestendig rond in eene streek 

 waar niets meer voor ons te doen is. Het wild wordt 

 schaarsch en ons geld raakt op. Vroeger hadden we 

 alles in overvloed, nu leven wij niet veel beter dan 

 onze honden." 



»Zoo gaat het niet meer; het moet spoedig anders 

 worden ," riep Wolf. — »De duivei mag weten welke 

 booze geest onzen Hartung tegenwoordig bezielt," 

 zeide de Lynx het woord opnemende, »men zou hem 

 naauwelijks herkennen. Het is alsof hij alien moed 

 verloren heeft." 



»En waar hij zoo gedurig rondzwerft," vielHAAsin, 

 »men ziet hem onder ons bijna niet meer , en zonder 

 hem gaan de zaken toch niet goed. Sedert eer- 

 gisteren is hij weder onzigtbaar, en niemand weet 

 waar hij zich bevindt ; ik voor mij ben zulk eene levens- 

 wijze moede." 



»Het moet anders worden, kameraden," herhaalde, 

 Wolf met nadruk. 



