NACHTGED4CI1TEN EEI\S JAGERS. 



Hoe heerlijk was het op de bergen , waar hert en 

 gems, arend en valk, jager en slrooper met elkander 

 leven, waar alles jubelt, bloeit, zingt, springt en 

 tiert! waar geene voorschriften het woord, geen dam 

 den stroom, geen rasterwerk het wild, geene wet den 

 mensch hindert noch bindt. 



Eertijds hield zich in onze bosschen de aueros op, 

 het zinnebeeld van kracht ; nu het hert , het zinnebeeld 

 der poezie, die in het woud heerscht! De eikenboom 

 bleef groen zoo lang hij leefde, als een heiligdom en 

 een gedenkstuk der eeuwen die over hem heen waren 

 gegaan, als een groene mijlpaal des tijds. De den- 

 nen strekten ten dak aan opvolgende geslachten. 



Thans zijn de aueros en de beer uitgeroeid, en met 

 hen de herinnering aan onze kraeht; spoedig zal het 



