182 



niet veel aan verliezen en het zoude ons weinig kos- 

 ten deze ellendige wereld, waarinkt, stoom en papier 

 den scepter voeren, vaarwel te zeggen. 



Ook blijft mij nog over om bij de gemzen, op de 

 allerhoogste rotstoppen, een toevlugtsoord te zoeken, 

 waar zij ons toch in de eerste eeurven niet zullen na 

 klimmen; en mogt ook dit gebeuren, dan mogen zij 

 den laatsten jager en de laatste gems aan eene lands 

 dag-vergadering ten offer brengen! Ook bij ons leven 

 nog, maar sterven welligt spoedig, de laatsten der 

 mohikanen. 



(Uit het dagboek van een' hartstogtelijken jager. -O 



•**-/8sg\ggyg£^*-* 



