494 



Ik geraakte dan ook tot de slotsom dat Simon een 

 slecht voorbeeld voor het gansche dorp moest zijn en 

 kwam op het denkbeeld om te trachten hem van den 

 dwaalweg, dien hij had ingeslagen , terug te brengen , 

 door hem de noodige middelen te verschaffen om zijn 

 gezin gedurende eenigen tijd te onderhouden, zonder 

 zijne toevlugt tot strooperijen te nemen. 



»Zie hier," zeide ik tot hem, »een bewijs van 'sko- 

 nings goedheid. Zijne Majesteit heeft mij opgedragen 

 dit aan u uit te reiken ," en terwijl ik dit zeide haalde 

 ik, uit mijn' zak, een rolletje te voorschijn, dat, naar 

 ik meen, honderd vijftig franken inhield. Op het 

 hooren van het geluid, dat de op de tafel vallende 

 geldstukken veroorzaakten , wierpen al de bewoners 

 der hut, de vrouw, de kinderen en Simon, nieuws- 

 gierige en begeerige blikken op mij. 



»Zijne Majesteit zij gezegend! mijnheer de graaf! 

 Hoe toch is de koning te weten gekomen, dat hier 

 ongelukkigen waren die ondersteuning behoefden?" 



»Dit moet u geenszins verwonderen Simon. In Frank- 

 rijk zijn de armen het onderwerp der zorgen van den 

 koning en zijn geslacht. Het is een wonder wanneer 

 hij het ongeluk in zijne meest verborgen schuilhoeken 

 niet weet op te sporen , ten einde hulp te verschaffen. 

 Neem dit geld en zorg dat gij u bij de eerstvolgende 

 drijfjagt bevind; tusschen nu en dan zal ik gelegen- 

 hcid hebben gevonden , over u met den koning te spre- 

 ken , die van Simon nog niets anders weet , dan dat hij 

 als byzonder goed schutter bekend staat. Ik durf u 



