209 



ren, of men bcproefdc ook daar het fret aan te fok- 

 ken, en thans vindt men ze hier te lande bijna bij 

 elken jager, op vviens jagtgronden konijnen aanwezig 

 zijn. 



Het fret heeft licht roode oogen. De gansche huid 

 is even als bij den bunsing met licht geel , wollig haar 

 bedekt, waaruit langere haren te voorschijn komen 

 die aan den wortei bleek geel en aan het uiterste ge- 

 deelte wit van kleur zijn. Er bestaan ook zoogenaamde 

 bunsing-fretten. Deze zijn bastaarden van den bun- 

 sing en het fret. Hunne kleur is nagenoeg die van 

 den bunsing, maar lichter. De oogen van deze varie- 

 teiten zijn niet rood, maar bruin. Zij zijn allezins 

 boven de witte soort aan te bevelen, vermits zij veel 

 sterker dan deze zijnde, bij het fretteren meerdere 

 diensten doen. Het fret is slanker van uiterlijk dan 

 de bunsing. Zijn smalle kop loopt spits toe. Het 

 snuitje is vleeschkleurig ; de ver van elkander regtop 

 staande ooren zijn kort en afgerond; de teenen der 

 zeer lage pooten zijn van witte nagels voorzien. De 

 lengte van het lijf bedraagt bij den ram, 14 tot 15 

 duim, die van den staart 7 duim, de hoogte 7 tot 8 

 duim. De voedster is veel kleiner. 



Het gebit is geheel overeenstemmende met dat van 

 den bunsing ; met betrekking tot het getal der ribben , 

 bestaat evenwel tusschen deze beide zoo naauw ver- 

 wantte dieren eene afwijking. Want het fret heeft 

 vijftien ribben, de bunsing daarentegen even als alle 

 de mardersoorten veertien. 



