INCREMENTA MUSEI NUMMARII. 159 



Praeterea comparavimus duos bracteatos itidem argenteos, paululum inter 

 se diversos cum leone ad dextram eunte , typo fortasse Brunsvicensi , quam- 

 quam leo etiam in multis aliis Bracteatis occxirrit. Non contigit nobis 

 inspicere Maderi opusculuiri : Versuch uber die Bradeaten , quod valde 

 raxmn esse videtur. 



Tandem nummum axireum Ecu a la Couronne regis Francici Caroli VIII 

 (1432 — 1461) cujus effigiem vide apud le Blanc , Traite historique des 

 Motmoi/es de France, Amsterdam 1690, 4°. et apud Combrouse, Monnoyes 

 nationales de France, Paris 1840. 



Nmnmum, itidem aiu^eima , ecu au soleil. Regis Francisci I, in usum 

 regionis Delphinensis (Dauphine) (Duby, Monnoies des Barotis, Prelate 

 etc. de la France, Tab. XXII N°. 10, habet ejusmodi nummum, sed 

 cusum sub Ludovico XI) ; pqiTo , quem primo loco commemorare debue- 

 ramus , florenum aureum Humberti , Delphini Delphinensis Viennensis 

 (Duby Tab. XXII N". 8) ; hoc genus florenorum am-eorum secundum le 

 Blanc pag. 234 operis citati non diu in Francia in usu fuit. 



Ex nummis Germanicis nacti sumus florenum am-eum Alberti Marchionis 

 Brandenbm'gicij sedmulto majoris momentisunt denarii Colonienses sequentes: 



Primo loco denarius (sive obolus) nobis ignoti Archiepiscopi Coloniensis , 

 cum baculo et libro, secundum typum procul dubio ex saeculo XII; oculi 

 in effigie quae in antica apparet , sunt veluti puncta majora , secundum 

 illorum temporum simphcitatem caput nondum mitra tectum est et meri 

 crines tantmn conspicimatur, quod, ut notum, signum est magnae vetustatis. 

 Videtur esse nimimus Arnoldi I (1137 — 1148) atque unus ex iis, quos , 

 etiam secundum exempla trita, describit von Mellen in: Kollnische Miinz- 

 Sammlung (N°. 2—8). 



Magna intercedit similitudo inter hunc nummum et inter illos proximo- 

 rum successorum Bernulphi Episcopi Trajectini. 



Denarium Archiepiscopi Philippi I (1167 — 1191). 



Tandem nobis comparavimus duos nummos Imperatorios Germanicos , 

 quos hucusque , quamvis instructi opere Gotzii : Beutschlands Kaysermilnzen 

 des Mittelalters , nondum ahcui Imperatori certo attribuere nobis contigit. 

 Ulterius hos nummos, ut et Colonienses descripsimus in Alg. Konst- en 

 Letterbode anni 1846 , Vol. II, pag. 152 et 153. 



