ANTONII RUTGERS ORATIO. 



nasque leges commiserunt. Armati , plebemque contra Magistratum inci- 

 tantes , summa infimis miscentes , omnem dignitatem et principum aucto- 

 ritatem contemseruat. Vos tunc meliora sensistis, arma suscipere parati 

 ad defendendam , sicubi necesse esset , publicam salutem et tranquillitatem. 

 Noveratis certe perditae profligataeque gentis signum esse , non revereri 

 praepositos et Magistratus. Studiosi disciplinarum esse voluistis , non , uti 

 isti , turbarum et seditionum. 



Quamquam in ipso Magistratu tantus est splendor tantaque dignitas , 

 ut qui eum violare aggrediuntur juvenes, ipsam patriam parentesque ag- 

 gredi videantur, isti tamen, coeco quodam furore acti et lascivientes suam 

 quique Universitatem pessime foedaverunt. Adspicite ruinas iUarum Aca- 

 demiarum et agnoscite, quantorum malorum temeritas juvenilis auctor 

 existere possit. 



Quapropter, juvenes generosi , a quibus optima quaevis exspectat patria, 

 per ego vos hujus Academiae nostrae salutem, per omne foedus humani- 

 tatis , per vestras spes et parentum vestrorum , per quidquid apud cunctas 

 gentes sanctum et inviolandum habetur, vos oro, vos obtestor: sequimini 

 semper virtutis viam. Componite mentes ad obsequium , ad modestiam , 

 ad verecundiam, non minus quam ad studia ingeniique cultum. Ita felix 

 et auspicata semper hie vestra praesentia erit. Ita laeto vultu vos excipiet 

 parentum et affinium exspectatio. Ita hilari mente in extremam usque 

 senectutem vitae Academicae recordabimini. 



D I X I. 



