244 F. G. K R I E G E R 



gloriari possumus, patefactam esse a nobis essentiam inflammationis , in- 

 notuerunt tamen plurima facta, quibus indiget ars ut placita in iis sua 

 construat. 



Ex observationibus microscopicis tarn antiquiorum , quam praesertim re- 

 centioinxm , scimus mechanismum inflammationis quatuor constare stadiis. 



1°. Coarctatione capillariorum cum celeriori sanguinis motu. 



2°. Extensione capillariorum tardato sanguine et coacervatione globulorum. 



3°. Quam densissima coacervatione globulorum in capillariis eorumque 

 tota stasi. 



4°. Commutatione stagnantis sanguinis et transsudatione in telas vicinas. 



Omnes enim quae in hoc morbo occurrunt materiae mutationes tarn clare 

 sub microscopio observatae sunt , ut , quamquam diversae diversorum obser- 

 vatorum sint explicationes illorum phaenomenorum, phaenomena ipsa eorum- 

 que successus tamen ab omnibus agnoscantur. 



In phaenomenoloffia si elaborarunt micrographi , non minorem materiem 

 collegerunt chemici , tam in disciplina chemicarum quam physicarum san- 

 guinis mutationum. Quis hie non cogitet clarissima nomina Schroder 

 V. D. KoLK , Andral et Gavarret, Simon, Becquerel, Rodier et Mulder 



Observationes de mutationibus seri, de quantitate globulorum, de tardiori 

 coagulatione crustae ita dictae inflammatoriae , et tandem egregia nostr 

 MuLDERi observatio fibrinam sanguinis in inflammatione altiorem oxydatio 

 nem possidere ejus principii , cui nomen proteitmm dedit , uti et Baum 

 haueri crustam lardaceam talis sanguinis plus oxygenii , et minus azoti 

 carbonii et hydrogenii continere quam normalem fibrinam, ostendunt 

 quanto cum fructu etiam hac in scientiae parte elaborarint chemici. 



Dissensionibus de causis earum mutationum immorari nolumus: sufficiet 

 nobis inde coUigere inflammationem constare cyclo pathologicarum muta- 

 tionum , quas recte intelligere chirurgiae quam maxime profuit et prodest; 

 nee multa verba faciemus de theoria inflammationis , et non magis me- 

 chanico-chemicam Vogeli et Baumgartneri quam nem-opathologicam Henlei 

 et Stili.ingii probabimus , in transitu tantum observantes , cognitionem 

 vasomotoriorum nervorum maximam vim exercuisse in inflammationis 

 doctrinam , inflammationique igitur egregio successu restitisse medicos 

 auxiliis , quibus uti antea non essent ausi. 



