260 A. E. SIMON THOMAS 



credere A. A. H. H ! Inanis iste metus ! Omnia quidem quae vivere 

 videmus ad mortem properant, omnia quidem in pulverem revertentur et 

 quae erant esse desinent , licet materies e qua constant non deleatur ; sed 

 idcirco nobis non metuendum est , ne unum e variis plantarum aut anima- 

 lium generibus , quae nunc admirantes intuemur , e natura rerum tollatur ; 

 si enim fabricam eorum diligenter investigamus , si varias partes e quibus 

 constant perspicimus , facile intelligimus illis praeter ilia organa , quibus 

 vita sustentatur, alia esse, quibus cavetur ne species intereat. Videmus 

 inter functiones , quas physiologus in omnibus plantis animalibusque ob- 

 servat , unam esse , qua curetur ut e quovis corpore organico , antequam 

 moriatur, alia similia oriantux. 



Quum autem illi functioni magnum finem tribuamus , fieri non potest 

 quin etiam verisimile credamus in ilia peragenda , phaenomena animadver- 

 sione dignissima sese oblatura esse , cujus rei veritatem unusquisque facile 

 videre poterit , cujus interest modum indagare , quo reproductio , ita enim 

 ilia functio vocatur, in variis plantis animalibusque fiat. Sed si cogimur 

 ut phaenomena reproductionis in quovis corpore organico admiremur , quanto 

 magis hoc fieri debebit, quum animadvertimus , quomodo a praestantioribus 

 animalium generibus , praesertim autem ab homine peragatur. Videmus 

 enim in illis corpus mium ad speciei propagationem non sufficere. Videmus 

 in fere omnibus plantis , multisque animaUum speciebus organa , quae 

 reproductioni inserviunt , in uno corpore collocata esse , in illis contra 

 animalibus quorum fabrica quamquam magis complicata , propterea non 

 majore arte conformata vocanda est, per duo corpora divisa esse, tamquam 

 oiTinipotens creator omnium , quae sensuum ope percipimus , hac re signi- 

 ficare velit ad rem majorem absolvendam , etiam subsidiis majoribus opus 

 esse. Hac divisione organorum generationis oriuntur diversi, qui vocantur, 

 sexus. Physiologus igitur in homine, in quo omnis nostra oratio versabitur, 

 duos sexus agnoscit et , si utilitatem a reproductionis studio percipere 

 volet, jam statim conari debebit hanc quaestionem enucleare: num phae- 

 nomena quae ostenduntur in utroque sexu aeque gravis momenti sint. Et 

 hoc si facere aggredimur, facile nobis persuadere poterimus partes valde 

 inaequabihter divisas esse. Quum quae viri est pars reproductionis inter 

 breve temporis spatium peragatur, ipsique nuUorura gravium symptomatum 



