R A T I 0. 263 



congregari, verisimile est filias a matribus, minores natu sorores a majori- 

 bus , feminam primum parturientem a feniina part urn jam experta adjutam 

 sublevatamque esse. Quum tamen , numero hominum sensim aucto , ma- 

 jores minoresve societates junctae essent, fieri non potuit quin intellectum 

 sit inter illas , quae aliis temporibus alias adjuvissent , nonnullas fuisse , 

 quae prae aliis ad illud auxilium ferendum idoneae essent. Fuerint non- 

 nullae , quae ipsae arbitrarentur se hujus rei majorem nactas esse peritiam 

 et quae propterea etiam majori fide dignae censercntur, his igitur potissi- 

 mum parturientes utebantur et sic mox ordo mulierum ortus est, quibus 

 jus tribuebatur, aut quae ipsae sibi jus arrogabant utique parturientibus 

 auxilio suo opitulandi. Tales etiam obstetrices jam antiquissimis temporibus 

 memorantur apud illam gentem cujus vetustissima historia nobis servata est. 

 In sacris libris enim tempore Jacobi , quem seculo duodevigesimo ante 

 Christum vixisse accepimus , obstetricis mentionem factam invenimus , 

 Rachelam difficiliori partu Benjaminem edentem consolantis et adjuvantis. 



Hae tamen obstetrices, quamquam auctoritas earum magnopere valebat, 

 apud omues gentes, ne Graecis Romanisque exceptis, laude humanitatis 

 maxime florentibus, progrediente tempore non soke parturientium adjutrices 

 manere poterant. 



Vere existimare nobis videmm- genus humanum initio paucis morbis 

 laborasse , neque minus partus functionem in muliere primis temporibus 

 raro morbi vel mortis causam fuisse; quum autem per luxuriam nimiam- 

 que culturam numerus morborum, quibus miserum genus humanum vexa- 

 tur , augeretm* , eodem tempore iisdemque causis etiam numerus casuum , 

 quibus non sine matris periculo pueri in lucem eduntur, auctus est. Quo 

 plures hujus generis miseri eventus observabantur, quibus pateret, auxilium, 

 quod tunc a mulieribus proficiscebatur , non semper viam ad mortem par- 

 turientium occludere , eo magis homines sibi persuaderent necesse erat 

 in his simiUbusque casibus , peritiorum auxilium optandum esse. Initio 

 huic rei subvenire magnae erat difficultatis , sed eaedem causae , quibus 

 malum ortum est, feUci rerum conversioni, remedium attiderunt. 



Homines non fugerat non semper nos secunda uti valetudine ; in votis 

 igitur erat morbos depellere mortemque instantem arcere. Non abhorret a 

 vero observationibus fortuitis intellectum esse remedia interdum nonnihil 



