270 A. E. SIMON THOMAS 



obstetrician! exercet, cognosci possunt et debent. Sic e. g. ab anatomico 

 exspectare non possuinus ut in pelvis descriptione imprimis ad ea attendat, 

 quorum scientia mode requiritur ab eo , cujus interest modum observare , 

 quo in partu foetus per ejus cavitatem transeat. Physiologi non est doctri- 

 nam de graviditate ejusque signis ita interpretari, ut inde obstetricator 

 omnia ea haurire possit , quibus ei opus est ut in omni casu de graviditate 

 praesente , vel absente , de periodo ad quam pervenerit , deque vita vel 

 morte foetus possit judicare. Quae hujus sunt generis ei , qui artem ob- 

 stetriciam profitetur , mandanda sunt ; ejus est e variis scientiis ea illustrare 

 suaeque arti accommodare, quae obstetricatorem scire oportet. Hoc si 

 facit etiam transitus ab iis, quae jam pro parte cognita sunt, ad ea, quae 

 prorsus sunt incognita , facilior erit. 



Non minus in nostra arte , quam in quavis alia docenda , postulatur ut 

 singula , quae ad earn pertinent , bono ordine proponantur. Fuit tempus 

 quo credebatur officium obstetricatoris unice in auxilio mechanico partu- 

 rientibus ferendo situm esse; hoc tempore ea, quae de partu difficili cognita 

 erant , prae aliis illustrare conabantur doctores ; quum vero nunc iutellectuni 

 sit partus phaenomena cognosci non posse , nisi ab eo , qui omnia , quae in 

 gravida observanda sint , intelligat , una omnium consentiens vox est , ante 

 omnia doctrinam de graviditate explicandam esse : hac enim nitantur 

 neces'se est ea, quae de partu dicenda sunt, et liaec iterum sequi debet 

 doctrina de puerperio. In his autem singulis exponendis , nemo est qm 

 neget , incipiendum esse a descriptione eorum phaenomenorum , quae , omni- 

 bus prospere cedentibus, observantur. Sicut curvi norma rectum ita morbi 

 sanitas est , uti dixere pathologi : nee minore jure obstetricator dicere potest 

 sibi necesse esse ut in graviditate , partu et puerperio cognoscendis , condi- 

 tione physiologica rite perspecta, demum ad pathologicae studium transeat. 

 Si hoc facit etiam luce clarius patebit partus functionem, etsi numquam 

 sine dolore a muUere peragitur, tamen nuUo modo morbum esse habendum 

 et boni igitur obstetricatoris esse, quam parcissime in praxi exercenda iis 

 uti auxiliis, quae, quamquam non raro in partu difficili utilissima sunt, 

 tamen si praeter necessitatem adhibentur non nisi nocere possunt. Hac 

 autem in re inprirais artis obstetriciae hodiernorimi prae veterum praestantia 

 sita est. Quo magis enim rem ita sese habere artis opifices intcllexermit. 



