R A T I 0. 297 



Quum autem Vos , Viri Spectatissimi , Anatomiae et Physiologiae docendae 

 provinciam commiseritis ei, qui per quadriennium peregre recentiores Me- 

 diciiiae scholas frequentavit , non immerito mihi coniicere videor , Vos id 

 spectare , ut Anatomia non in maiorum gloria delitescat , sed ut antiqua 

 Albiniana methodus , recentiorum inventis aucta , novas acquirat vires. 

 Sed quid loquor de coniectura , si rerum testimonia adsunt ! Re ipsa iam 

 nunc probavistis, Viri Spectatissimi, institutionem Academicam Vobis unice 

 cordi esse. Nam pro sapientia Vestra ea scientiae adminicula , quae maxime 

 desiderari \dderentur, liberaliter mihi concessistis et, quantum in Vobis 

 fuit , inciytam huius Academiae gloriam promovere studuistis. Quo disci- 

 plinaruui amore si perpetuo ardebitis , ut nullus dubito , spem foveo , fore 

 ut Anatomia nostra aKquando iis instructa sit instrumentis , quae huius 

 temporis eruditio sibi deposcit. Ego, Viri Spectatissimi, summa ope nitar, 

 ut vestro disciplinarum promovendartmi studio non deesse videar. Omnes 

 vires, quas Natura mihi dederit, in gloriam Academiae nostrae intendam, 

 et spero me effecturum , ut neque Vos Vestrae de me susceptae opinionis 

 poeniteat , neque ego indigna censear pars iUius Academiae , in qua Ana- 

 tomiam docuit Albinus. 



Ad Vos me converto, Viri Clarissimi, quos iam me coUegas vocare 

 posse , honori duco. Oro Vos , ut me amicum accipiatis ea benevolentia 

 et ea sinceritate , quae Batavorum propria est. Si forte in disciplinarum 

 ratione non omnibus assentiar , tanto melior disputandi erit opportunitas , 

 quae eo iucundior mihi accidet, quo magis sentio me ex prudenti Vestra 

 disserendi ratione maximam utilitatem esse percepturum. Nam sicuti 

 scintilla excitatm' ex corporibus sibi invicem admotis , haud aliter Veritas 

 elicitur ex sententiarum ingenue dictarum varietate. 



Imprimis autem Vestram benevolentiam imploro et amicitiam enixe flagito, 

 quibus mecum idem incumbit iuventutis Medicae erudiendae munus. Disci- 

 plinae, quae a nobis docentur, tam arcto inter se vinculo coniunctae sunt, 

 ut una ab altera avelli nequeat, nisi cum magno summae totius detrimento; 

 et sicuti aedificium rite constare non poterit , nisi quod partium harmonia 

 nitatur, haud ahter disciplinae Medicae uberiores fructus non ferent, nisi 

 firmissima coniunctione constrictae teneantur. Quamobrem omnibus viribus 

 me enisurum poUiceor , ut una Vobiscum pulchram , quam petimus , metam 



38 



