298 H. HALBERTSMA, lusx. Fil., 



attingamus. Vicissim ego Vos oro, ut me amicum habeatis fidelem, 

 Vestrae amicitiae, quantum in se sit, satisfacturum. 



Duos in Vestro numero compellare mihi contingit , quibus ingentia bene- 

 ficia me addictum tenent. Te volo, CI. Pruys van der Hoeven, dim 

 praeceptor carissime, et iam coUega amicissime. Quamquam Tibi persua- 

 sum est , quanti semper Te et Tuam ingentem eruditionem fecerim , tamen 

 hoc loco lubenter gratias ago sinceras pro egregia institutione , quam a Te 

 accepi; pro auxilio et amicitiae documentis , quibus me adiuvisti et ornasti. 

 Horum beneficiorum memoriam ita optime coluisse mihi videbor, si id 

 omnibus viribus enisus fuero, ut tanto praeceptore non indignus videar 

 discipulus. 



Neque minus Te mea spectat oratio, CI. Jane van der Hoeven, qui non 

 solum mihi exstiteris in discipUnis propaedeuticis dux egregius, sed et in 

 omni vitae ratione auspex mihi fueris certissimus. Si Academicum curri- 

 culum animo repeto , nullus fere dies praeteriit , quo non alicuius beneficii 

 memoria me Tibi devinctum teneat. Si tantis beneficiis non satis respon- 

 dere posse videor, ita me maxime gratum animi sensum significaturum 

 esse arbitror, si in huius Academiae gloria promovenda indefessum Tuum 

 ardorem, Tuam prudentem disceptandi rationem et incorruptam morum 

 probitatem in dies magis imitari studeam. 



Hoc pietatis officium , eheu ! non licet mihi praestare praeceptoribus meis 

 Broers et Uylenbroek. Quanta agendi sinceritas , quantus in disciplinis 

 promovendis ardor, quanta in amicitia documentis probanda constantia! 

 Sed nimis visa Leida felix, haec si propria dona fuissent. O utinam huic 

 solemnitati adesse potuissent! Sed quandoquidem milii contigere non 

 potuit his praeceptoribus carissimis , maxime de me meritis , publice gratum 

 animum testari, eo magis in reliqua mea vita eorum memoriam ita colam, 

 ut tantorum virorum imagines non frustra animo meo obversentur, sed 

 ingentem studiorum amorem in dies excitent. 



luvenes praestantissimi ! qui pulcherrimo Vos dicastis mimeri , generis 

 humani dolores leniendi et morbos curandi. O quam vellem, Vos egregia 

 horum virorum institutione uti potuisse. Sed, si hoc Vobis non contingit, 

 meum erit conari eorum exeuipla in vitam revocare. Quocirca peto a 

 Vobis , luvenes praestantissimi , ut me non praeceptoris severi loco habeatis , 



