390 P. J. I. PK FREMERY 



nominasse sufficiat. lUorum familiaritate usus assicluisque studiis addictus 

 ita se forraavit, ut quae institutioni deesscnt facile suo sibi labore com- 

 paraverit. 



Quamvia munere suo conteutus, id tamen ei praecipue in votis erat, 

 ut inter Teleobaptistas Harlemenses ad sacrum vocaretur munus. Nimirum 

 coetus ille Harlemensis princeps haberi solet. Harlemi dulcissimam vitae 

 partem peregerat. Ibi amici, cognati, uxoris parentes, carissimaque degebat 

 soror. Harlemi vicini loci botanices cultoribus innumeram plantarum varie- 

 tatem offerebant, neque haec studia negligebat. Quid mirum vota ipsius 

 Harlemum tetendisse? Ut gratus Harlemensi coetui esset, multum im- 

 pendebat otii , memoriae mandandis et recitandis orationibus sacris , quamvis 

 non prompta valcret memoriae facultate. 



Ecce , anno MDCCXCII , occasio nasci videbatur, quae votis ejus responderet. 

 Moritur Venerandus de Haan, illius coetus antistes. Declarant coetus 

 praefecti ut loco unius antistitis duo Hanio sint successuri; alterum horuiu 

 KoPsicM respicere dicuntur. Attamen fefeUit spes: Kopsn loco Geunsius, 

 Leydensis ejus coUega, vocatm'. 



Ingratissimum hoc illi fuit , qui summam vitae felicitatem in iUo posuerat 

 munere; sed consilia agitat homo, suramum numen ea dirigit ita, ut 

 hominis vera semper promoveatur felieitas. Gratissinio postea animo fate- 

 batur, ipsum illud, quod eo tempore infaustum ei videbatur, futurae 

 felicitatis fundamentum fuisse. 



Vehementer hac re commotus, studiis litterariis et theologicis animum 

 non satis a frustrata spe avocari sentiebat: quare aliis studiis remittere 

 animum studet denuoque majori ardore botanicem colere incipit. Dulcc 

 naturae spectaculum, saluber aer, agri florentibus satis tecti, collectio 

 variarum plantarum , cura his impendenda , animum a tristibus cogitatio- 

 uibus avocabant et optimum ei erant solatium. 



Nee sciatic tantiun ei inserviebat botanices studium ; ad provehendam et 

 eraendandam apud nostrates rem rusticam illud adhibere jam in animo 

 habebat, quod eo facilius effici posse censuit, cum iuuuinentem in patria 

 rerum conversionem plurimas sublaturam esse caussas arbitrarctur , quae 

 provehendae huic rei adhuc obstabant. Agrormn culturam amplificandam 

 et ad majorem perfectionem esse ducendam , et prae caeteris culturam in- 



