4d8 E. J. G. VON BAUMHAUER 



Hij die er lust in heeft , roeme kleine inrigtingen boven groote ; maar dan 

 voede hij zicli ook goed met weinig voedsel, dan leere hij veel uit wei- 

 nig, dan verschafFe hij zich rijkdom uit aalmoesen, dan keere hij eerst de 

 orde der dingen om. Inderdaad , ik zou U onregt aandoen , indicn ik in 

 uwe tegenwoordigheid kleine inrigtingen voor onderwijs in de geneeskunde 

 ging roemen. De traagheid handhave dien roem, de waarheid ver- 

 werpt denzelven. 



Ik heb , G. T. , met U eenen vlugtigen bhk geworpen op het nut van 

 klinisch onderrigt voor de menschheid, voor de kunst, voor de weten- 

 schap. Het voegt mij, als jeugdigen beoefenaar der wetenschap, alle 

 vergeUjking met onze Nederlandsche inrigtingen na te laten. AVat ik 

 gezegd heb , meen ik , is onbetwistbaar : Gijl. zult die vergelijking zelve 

 maken. Het is mijn pligt te streven uaar het drieledig doel, hctgeen ik 

 voor u heb afgeschetst , en alzoo ook , om te streven naar de vcrwezenlij- 

 king van die beginselen , welke tot dit doel leiden kunnen ; daarom heb ik 

 gemeend mijne geneeskundige geloofsbelijdenis als aanstaand lecraar der 

 wetenschap en der kunst voor U te mogeu ontvouwen. Wijk ik later 

 daar van af , dan hebt Gij het regt om mij toe te roepen : gij verzaakt 

 uwe beginselen. 



Wij alien , wie wij zijn , ondersteunen wij elkander in de bevordering 

 eener zoo heilrijke zaak , als die der Geneeskunde. Het goede toch is een ; 

 en zou het niet goed zijn, dat de tempel eener wetenschap en kunst, 

 waardoor de menschheid heil erlangt, meer en meer worde uitgcbreid? 

 Inderdaad ik behoef u het heden ik, morgen Gij, niet toe te roepen, 

 om uw hart en uw hoofd te winnen voor eene zaak zoo belangrijk als die 

 van goed Geneeskundig onderwijs. Zoo mogen wij dan eendragtiglijk 

 zamenwerken tot opbouwing van den tempel der geneeskundige weten- 

 schappen aan Neerland's Hoogescholen , die steeds de verschillende weten- 

 schappen door den band der eendragt omstrengeld, en door de zegcnende 

 stralen van de zon der gcregtigheid verheerlijkt mogen aanschouwen. 



Ik kan deze plaats niet verlaten , G. T. , zonder een woord uit het ge- 

 nioed te spreken. Het is mij eene behoefte dit te doen , hoezeer het mij 



