R E D E V E R I N G. 439 



moeijelijk vallen moet bij die uitersten van vreugde en dankbaarheid , van 

 droefenis en weemoed, die elk uwer weet, dat mijn hart vervullen moeten, 

 indien dat hart niet ontaard is. 



Een hartelijk vriend, wiens taak alhier was afgesponnen, ruimde deze 

 aardschc stelling voor mij in. Is er iets weemoedigers ? Gij alien , die met 

 mij Mulder's warm hart en ijver voor het gedeelte der wetenschap , dat 

 hem toevertrouwd was, hebt leeren waardeeren, zult met mij gevoelen, 

 dat de vreugde van dezen dag voor mij met diepen weemoed vermengd is ; 

 maar dubbel gevoel ik dan ook de verpligtingen die op mij rusten; dubbel 

 wat ik als vriend mijnen vriend verschuldigd ben. Gelooft mij , wanneer 

 ik hier plegtig de verklaring afleg: ik zal trachten hem waardiglijk op te 

 volgen. 



Edel Groot Achtbare Heeren Gui'atoren der Hoogeschool, dat mannen 

 als Gij , wien niemand den naam van ijverige voorstanders der wetenschap , 

 en van getrouwe behartigers der belangen van de aan uwe zorg toever- 

 trouwde Hoogeschool zou durven betwisten, mij tot de betrekking, die ik 

 heden aanvaard, hebt geroepen, geeft mij moed; en het vertrouwen dat 

 Gij reeds in mij hebt gesteld, geeft mij het regt U mijne verklaiing als 

 borgtogt te geven , dat wat in mijn vermogen is , door mij zal worden 

 aangewend, om hetgeen mij opgedragen is, zooals de wetenschap zulks 

 vordert, te vervullen. Gij hebt mij tot het vervullen van eene hoogst 

 gewigtigc betrekking geschikt geacht; maar, hetzij het gebrek aan zelf- 

 vertrouwen, hetzij het innig bewustzijn was, dat de kennis, waarmede ik 

 meende toegerust te moeten zijn, behoorde te worden aangevuld, ik kon 

 het van mij niet verkrijgen deze plaats te aanvaarden, zonder aan die 

 bronnen mij gelaafd te hebben, weike de gelegenheid aanbieden om in 

 betrekkelijk korteren tijd eene ruimere ervaring op te doen. Uwe goed- 

 gunstigheid heeft mij daartoe den tijd wel willen verleenen , en het is mij 

 aangenaam om U voor dit hernieuwd blijk uwer welwillendheid mijnen 

 opregten dank te kunnen toebrengen. Hoe gelukkig zou ik mij gevoelen, 

 indien het mij vergund ware aan alien , die mij tot deze betrekking hebben 

 voorgedragen , van deze plaats mijn gevoel van dankbaarheid en verknocht- 

 heid uit te storten; maar dit geluk mogt mij niet te beurt vallen. Ik zie 

 niet meer onder U den man, wien ieder, die zijn onvermoeid streven voor 



