REDEVOERING. 441 



Niuimer was U iets te veel , wat hun tot heil kon strekken. Uwe belangen 

 offerdet Gij steeds voor de hunne op, maar wat meer zegt, Gij hebt hun 

 uwe gezondheid opgeofferd ; ook gedurende uwe laatste levensjaren , die 

 van ligchaamssmarten doorweefd waren , hebt gij niet opgehouden hunne 

 belangen te behartigen. Nog in dit uur hebt gij uwe smarten niet ont- 

 zien ; Gij hebt U herwaarts doen brengen , om getuige te zijn van het 

 geluk van uwen zoon. Ontvang dan ook hier openUjk mijnen opregten 

 dank. Groot is mijne vreugde , dat de betrekking , die ik heden aanvaard , 

 mij in uwe nabijheid brengt : zal ik al niet tot verzachting uwer smarten 

 kunnen bijbrengen, wat ik hartehjk wenschte, ik hoop dat Gij en onze 

 gehefde moeder in mij eenen steun in uwen ouderdom zult vinden. 



Waarde Schneevoogt , door U heb ik , in het zoo gewigtige , zoo uit- 

 gebreide ziekenhuis te Amsterdam, de gelegenheid gevonden mij als prac- 

 tisch arts te vormen. Ik herinner het mij nog goed, hoe vi'eemd en 

 angstvallig ik in het begin mij gevoelde, als de gelegenheid zich opdeed 

 dat ik uwe werkzaamheden moest overneinen, maar tevens met dank zie 

 ik terug op den onvermoeiden ijver, dien Gij aanwenddet, om mij zelf- 

 vertrouwen in te boezemen , met dank dat Gij mij in de gelegenheid 

 steldet dat zelfvertrouwen te oefenen , door mij , nadat ik eenen tijd lang 

 uw leerling was geweest, tot uwen ambtgenoot voor te dragen. Aangenaam 

 blijft mij de herinnering aan mijn driejarig verblijf bij U. Laat de vriend- 

 schapsband, die ons toen vereenigde, onafgebroken voortduren. 



En Gij , edele Jongelingschaar , Studenten dezer Hoogeschool , Gij , die 

 ik mij verheug weder mijne makkers te mogen noemen ; U bied ik op 

 den weg , dien wij zamen zuUen bewandelcn , eene behulpzame hand aan , 

 met die gulheid en opregtheid , van welke ik verwacht , dat gij ze mij 

 niet zult weigeren. ledere der ontwikkeHng hinderhjke scheidsmuur, die 

 zoo meuigmaal tusschen leermeesters en leerlingen wordt opgeworpen, valle 

 voor altijd tusschen U en mij ; broedersohap zij de leus , onder welke wij 

 ons zamen zullen scharen. Van U , die zich het edele doel hebt voor- 

 gesteld , het lijdende menschdom opheffing van leed , lafenis in smarten 

 en troost in oogcnblikken van kommer te geven , vordert de maatschappij 

 meer dan wetenschap. Gij moet edele menschen worden ; daamaar 

 moeten Gij en ik streven. Gij zult het ondervinden, dat de banden , 



66 



I 



