446 J. V A N H A L L 



non Amstelodami , sed Traiecti , — non ex Illustris Athenaei suggestu , sed 

 ex amplissimae huius Academiae cathedra , — pro concione mihi sit dicen- 

 duni, neque exactum adeo respicere tempus oporteat, sed futiirum intueri. 



Quamquam futura quis attendat, qui non praeterita etiam recognoscat, 

 aut praeterita respiciat, qui non ex iis de futuris etiam ominetur? 



Scilicet continue neque negligendo vinculo praeterita coniunguntur et 

 futura, atque ita una quasi est et perpetua gentis humanae historia, quae 

 maioris momenti negotiis , fatis et vicissitudinibus , quasi luminibus est 

 distincta, caeterum instar fluminis decurrit, quod modo ripas lambit prae- 

 diorum, modo saxa volvit et silvam deiicit, cui'su non iuterrupto semper 

 ad mare properans. 



Est autem generi humano hoc a summo nuraine datum, ut rerum hu- 

 manarum vicissitudines non patiatur simpUciter et subeat, sed ut earum 

 vim et efficacitatem inteUigat , de iis quae acta sunt iudicet , atque f utiu-a 

 adeo praesagiat. Quod cum dico, sane non sic intelUgi volo, quasi non 

 fallax admodum sit Ulud indicium et erroris plena saepe de futuro tempore 

 opinio, sed eo id pertinere censeo, ut inquirendum sit hominij omni quo 

 possit studio, in ea quae faciunt ad temporis quo vivit intelhgendam na- 

 turam atque rationem, in ea quae laudanda sint aut vituperanda, in ea 

 quae sint persequenda aut reiicienda, ut ita videat quisque et conquirat, 

 quid ad communem utihtatem conferre ipse etiam possit. Simt enim ho- 

 mines, singuU atque universi, rerum humanarum ex summi Dei providentia 

 ipsi saepe auctores , neque quisquam est , qui nihil in se esse dicat , quod 

 ad societatis hmiianae prosperitatem Vel damnum confem possit. 



Equidem cum mandatam mihi 4urisprudentiae docendae provinciam, in 

 inclyta hacce Academia , more maiormn , habenda oratione suscipiendam 

 intelligam, dicendi argumentum non anxius circumspicio aut longius re- 

 quii'o, sed illud amplector, quod ipsum quasi sua se sponte mihi ofiFert. 

 Dicam igitur 



de fuendd coletiddque , Ms potissimum tempwibus , et in patrid qud 

 vivimus, iurisprudentid. 

 Quod argumentum si alienum esse videatur, neque a mea persona, neque 

 ab insigni huius diei solemnitate, neque a tm'batissimo quod vivimus tem- 

 pore, Yoi AA. HH. ! patiamini, xit breviter et simpUciter exponam, id 



