448 J. vanHALL 



Videor autem mihi videre AA. ! iurisprudentiam, ut semper, ita tameii 

 vel imprimis hodie et a nostratibus ad usum vitae adhibendam et omni 

 studio esse excolendam; et hoc illud est, quod, pace vestra, paucis expo- 

 nere gestio. 



Circumspicite quaeso omnem qua patet Europam quassatam , turbatam , 

 confusam penitus. 



Non funditus eversum nunc urgeo regnum Francorum; sublatum foedus 

 Germanicum; Austros ex Italia pulsos, Italiam ruxsus occupantes; Siciliam 

 novum regnum condere gestientem; Pontificem Romanum in administrando 

 imperio vix liberum , aut Brittanniam ipsam turbis civilibus agitatam , sed 

 ipsam causam magis respicio turbatae confusaeque Europae : in quaestionem 

 revocata ipsa ilia iuris principia, quibus continentur inter se gentes , nitun- 

 tur regna, vivunt vigentque homines et omnis humana societas. 



Omnium hominmn communem sibi fingebant rempublicam Stoici, bellura 

 omnium contra omnes cogitat Hobbesius , usu vero, consuetudine , foederibus, 

 iuria vinculum inter gentes exstitit, quod Grotius ille noster iam frustra in 

 artis formam redegisse videatur, siquidem vel audacter rescinditur, vel esse 

 impudenter negatur, vel superbe negligitur. 



Itane igitur AA. ! quaestio inter Daniam et Germaniam , inter Austros 

 et Italos, inter Slavicae et Germanicae stirpis homines, inter novam illam 

 Francorum rempublicam et accolas, inter ipsas Germaniae gentes diversas, 

 uti sine iudice, ita etiam sine prudentia iuris dirimetur? O miseram ita 

 Europam , infinitas prorsus et inexpUcabiles lites et baud fictitium ita om- 

 nium contra omnes bellum, vehemens, perpetumn! Sed populis, ut privis 

 hominibus, utut odio, amore, iracundia, habendi male sano studio, saepe 

 correptis, non semper, imo vero non diu, abesse potest omnis pudoris et 

 iustitiae sensus. Ipsa, quam a summo Numine acceperunt, factorum con-~ 

 scientia eos movet, invitos etiam et ignorantes; et, quod petulantia et animi 

 levitate turbarimt, id, meliora docti, mox, suo loco restituendis rursus iuris 

 principiis, reficere conantur. Est igitur egregium hoc nostrorum temporum 

 iurisprudentiae mimus, populos principcsque hortari, commonefacere , docerc. 

 Quod si neglecta iuris principia , cuius occupavit locum , nuper quidcm ar- 

 bitrium paucorimi principum , nescio quern Europae principatuin agentiiun ,. 



