456 . J, vanHALL 



iunctae, nisi cognita causa sententiam ferre periniquum est; eas plenius 

 exponere neque huius loci est neque temporis. Faxit autem Deus Opt. Max. , 

 ut in iis explicandis solvendisque Patriae nostrae hodie quoque non desint 

 cordati, prudentes vereque politici viri! 



Quod si haec, quae dixi, valeant de patriae conditione inter caeteras 

 Europae gentes stabilienda curandaque, quam necessariam hodie et nostra- 

 tibus esse censetis iurisprudentiam in ipsa nostra ordinanda republica ! 



Non satis equidem scio AA. ! an non satis firma in omnium animis in- 

 scripta sit sententia, non opinione sed natura ius esse constitutum. Vereor 

 fere , ne suo se posse arbitrio ius mutare atque flectere censeant bene multi. 

 Ab lioc vitio utinam satis sibi caverint illi, qui in nova lege fundamentali 

 condenda fuerunt occupati ! Quod si persuasum nobis sit , legem vix ac 

 ne vix quidem aliud esse oportere quam ius, quo certius magisque fiuitum 

 sit, in scriptum redactum, prudenter et caute id quod iustum et aequum 

 esse , id quod moribus nostris convenire , id quod ipsa consuetudine iam 

 inumbratum esse videatur, investigare et scripto consignare semper cona- 

 bimur. luris conditionem , qua utimur , sic flectimus magis quam muta- 

 mus et ipsi etiam fundamentali legi addimus, si opus est, aut detraliimus, 

 ad emendandam eam, corrigendam et supplendam, ut legem non quidem 

 omnibus numeris absolutam atque perfectam , sed a perfectione tamen 

 quam minime possit obtineamus recedentem. 



Intelligitis igitur AA. me facere cum iis, qui legem qualemcunque 

 tandem ferendam , ita compouendam esse censeant , ut eam emendandi 

 atque supplendi satis facilis detur opportunitas , tum vero ad mores nostros , 

 ad tempora nostra, ad nostras utilitates, non vero ad normam legis pere- 

 grinae eam esse scribendam. Quanta autem in his adplicandis principiis 

 postuletur in legislatore nostro prudentia, nemo non videt. Est enim illud 

 opus eo magis arduura, quo plura iam in quaestionem vocata sint iuris 

 publici nostri placita, quoque magis recessum iam sit ab ilia agendi sim- 

 plicitate , qua emendatio admittitur perpetua , inutatio , nisi quae neces- 

 saria sit, nuHa. 



De singulis autem iuris pubUci nostri capitibus ut pluribus agam, et 

 ab hac dicendi solemnitate et a mea persona ahenum est. Et vero infinitus 



