478 B. J. LINTELO DR GEER 



illi, qui historicam, quae dici aliquando solebat, scholam coudiderunt. 

 His debemus historici juris studii instaurationem , novae jurisprudentiae 

 aetatis initium. Hoc illi studuerunt efficere, non ut antiqua in vitam re- 

 ducerent , ad veterum nos revocarent instituta , sed suum honorem ut sin^ 

 gulis aetatibus vindicarent, ut viam indicarent, qua jus progressum esset 

 et creverit, ut vinculum monstrarent, qua praeterita jungantui- praesentibus, 

 at vitam juri redderent , nee nisi historia duce illud posse intelligi osten- 

 derent. Hac nos vocant illi viii, qua in colenda jurisprudentia progredien- 

 dum sit , historica , ut ex praeteritis explicemus praesentia , praesagiamus 

 futura, nostrisque temporibus ex hac jurisprudentia aceedat emolumcntum: 

 quae et juri Romano et juri patrio suura servans honorem , neutrum extollit, 

 sed vinculum, quo conjunguntur arctissimum agnoscit, quae sic philosophiam 

 admittit , ut ilia doceat quare aliquid justum sit , sed ab historia se edoceri 

 simul velit, qua via quove modo aliquid justum apud populos factum sit. 



Jam eo mea oratio pervenit, quo dudum me animus et hujus diei solem- 

 nitas vocant. Vobis igitur, Viri Amplissimi, qui hujus Academiae curam 

 geritis , gratias ago , quas possum maximas pro eo honore , quo me ornatum 

 voluistis; Rcgi Augustissimo exstitistis auctores, qui me hue vocaret, mihique 

 mimus mandaret, quod quam grave sit jam expertus sentio. Utinam mihi 

 contingat hanc spem quam de me fovistis, non prorsua destituere eamque 

 quam habuistis mei fiduciam non fallere! At vero quam multa mihi desint, 

 quam remotus sim ab ea, quae in doctore academico requiritur, doctrinae 

 praestantia ipse scio et intelligo. Est hoc illud , quod depressit animum , 

 ciun hue venirem, quod etiam nimc deprimit, cum in hunc locum adscen- 

 deretur. Nee tamen depressit tantum, sed erexit etiam. Scilicet, quo 

 plura deesse mihi sentio, eo firmius stat consilium, eo omnes intendere 

 vires , ut diligentia , studio , alacritate , hunc defectum emendem , ut dignum 

 me aliquando vestra commendatione praestem. Hanc mihi summam laudem 

 putabo, si mihi contigerit, ad amorem jurisprudentiae in juvenum animis 

 excitandum aliquid conferre, hoc vobis recipio spondeoque , quidquid mihi 

 suppetat ingenii et doctrinae me coUaturum , ut ne vos delati mmieris poeni- 

 teat, ut studiosae juventuti prosim, ut Academia vestrae curae commissa 

 floreat et vigeat. Huic Academiae diu vestra cura prodesse possit, vitaquc 



