R A T I 0. 479 



vobis concedatur longa et felix , quo videntes almae Musarum sedis prosperi- 

 tatem hoc liabeatis curarum praemium, Academiae Rheno-Trajectinae florem. 



Vobis autem , Viri Clarissimi , variarum doctrinarum Professores , ut mc 

 raultis vobis commendarem , ipsi noluistis. Tarn comiter et benigne me 

 recepistis hue venientem, et tamen quam procul absim a doctrinae per- 

 fectione, vos intuens demum penitus sensi. Video enim viros omni laude 

 cumulatos, doctrina eximios, video praeceptores carissimos, quibus quantuni 

 debeam probe intelligo. Accipite grati animi testificationem pro ea ami- 

 citia et hiunanitate, qua me estis amplexi, eum mihi conservate animum, 

 vestraque doctrina et exemplo admonere me pergite et excitare ut strenue 

 progrediamur. Consilio et eruditione meae succurrite imperitiae, experientia 

 vestra meam sublevate jnventutem. 



Vobis autem, Viri Clarissimi, quibuscum arctius etiam me stadiorimi 

 similitudo, mimerisque natura conjunxit, persuasum sit, numquam pectore 

 excidere posse amicitiam, amorem, officia, quibus me vobis obstrinxistis. 

 Hoc mihi contingat, ut numquam indignus ad vos accessisse videor. lUo 

 autem cum solitus fuissem potissimum gloriari, quod aliquando vester dis- 

 cipulus fuissem, Aestimiatissimi Holti et Ackersdyck, quo me modo nunc 

 affectum esse putatis , ubi, quod numquam speraveram, mihi contigit, ut 

 ad vos redirem ima jam vobiscmn his studiis operam daturus? Quales vos 

 discipulus expertus sum, tales utinam jam mihi esse pergatis vitae duces 

 et moderatores studiorum, vestrum ut intuens exemplmu, vestris ut adjutus 

 consiliis ad earn praestantiam accedere liceat, quam ita suspicere discipulus 

 solebam. Tua autem merita, carissime mihi praeceptor Holti, non ego 

 describere possem, in quibus non hoc maximum ponam, quod tuae com- 

 mendationi hunc honorem debeam, sed illud potius, quod tua institutione , 

 tuis praeceptis, tua familiaritate. talem me informasti, qualem commendare 

 volueris. Si quid in his studiis profecisse aliquando videbor, tibi hoc 

 debebo, qui viam nescienti monstrasti, incitasti haesitantem, comitate, 

 humanitate erexisti timidvma, exemplo et doctrina animum ad jurispruden- 

 tiae historicae studiima stimulasti. Tuere igitur beneficium tuum, sisque, 

 ut fuisti discenti sic quoque alios docenti dux mihi et exemplum. 



Quoties autem in memoriam redeo illius temporis , redeo autem saepis- 

 sime , per quod in hac Academia versari discipulo licuit , quomodo vestrum 



