612 F. C. DE GREUVE 



finitae , in Dei etiam essentiam transferrentur. Immo vero , ut Deo infini- 

 tatem quam poterimus summam tribuamus, ab ea ne^ando removere debe- 

 mus vel minimam finitatis speciem, omnem tollere comparationem , omnem 

 excludere limitationem. 



Verum enim lUe vere infinitus cogitaiidus est, semper idem ubique 

 praesens. At cum ita tamen utamur terminis finitis , ecquid tandem Dei 

 infinitatem per spatium etiam diffusam esse temporisque momentis absolvi 

 fateamur? Procul absit ut finitatis affectiones rursum absolutae intrudamus 

 infinitati. Mutuamur profecto vocabula res finitas significantia , et balbu- 

 tientes quidem , sed in cogitanda absoluta Dei infinitate mentis acuniine 

 vim negatae finitatis comprehendentes. 



Quod si ita est, quam inepte faciunt, qui, sensibilibus intcUigibilia 

 adsimilantes, absolute infiniti notionem notis empiricis coUigendis sibi in- 

 formare velint. Nulla enim rerum imagine repraesentari , nuUis notionum 

 erapiricarum notis designari, nuUis denique rerum universarum praedica- 

 mentis universalibus comprehendi potest ilia vera Infinitas, cujus amore 

 tamen et admiratione ita sensus mortalium perfunduntur , ut sola se mente 

 cernere posse intelligant id quod semper sit simplex , et uniusmodi , et 

 tale, quale sit. Sic vero, quotquot sint mentis ideae, cunctae coalescunt 

 una suprema Dei infiniti, i. e. perfectissimi idea; quae, quoties sub forma 

 uotionis incomprehensibilem Dei naturam comprehendere periclitamur , tan- 

 quam Socraticum daemonium nimquam impellit, sed ab ardua defiuiendi 

 difRcultate revocat. 



Neque aliter profecto infinita Dei natura quam omnibus negandis fini- 

 tatis conditionibus positive cogitari potest *) ; quae cogitatio , licet res ipsa 

 liumani captum ingenii superet , mortalium tamen animos , aeterni numinis 

 inspiratos afflamine sancto, ita totos occupat, ut non tantum in solari 

 systemate astrorumque immensa compagine, sed in minimo etiam pulveris 

 exigui fragmine manifestatam agnoscant rerum Opificis Optimi Maximi 

 Majestatem infinitam. 



') Subtiliter liac de re Augustinus « JDeus, inquit, sine qualitate bonus, sine qnantitate 

 magnus, sine indigentia creator, sine situ praesens, sine hahitu omnia eontinens , sine loco 

 ubique totus , sine tempore sempitemus , sine ulla sua mutatione mutabilia faciem , niMlque 

 Dc Trinit. V. 1 , 2. 



