596 F. C. DE GREUVE. 



In communibus omnium rerum notis principem locum occupare tov bvrog 

 notam , jam eo probatur , quod , ubi res plane diversas , v. gr. mentetn 

 atque materiam cogitemus , variis quidem notis eas cogitando distinguamus , 

 diversis tamen ejusmodi cogitationibus eandem tov bvrog notam tribuamus. 

 Si vero superioribus , uti mentis et materiae notionibus liaec maxime ab- 

 stracta tov bvrog nota communis sit , eadem erit inferioribus communis 

 notionibus earumque turn couditionibus , tum proprietatibus. Si porro 

 TOV bvTog nota de omnibus rebus cogitatis universe praedicanda est, do 

 iisdem quoque praedicandae sunt ceterae cogitandi determinationes , quibus 

 ipsa TOV bvrog nota, ut intelligatm', ulterius explicetur, missis iis, quae 

 specialius cogitationes singulares, v. gr. mentem aut materialem naturam 

 speetent. Hinc universae illae tov bvrog determinationes vulgo dicuntur 

 notiones ontologicae ; quas in hac experientiae regione omnino empiricas 

 esse contendimus. 



Sunt autem , qui hue quoque notiones spatii et temporis referant ; sed 

 perperam , uti mihi videtur. Videbamus enim spatium tempusque tanquam 

 universales singularium spatiorum ac temporum repraesentationes probe 

 sensu posse percipi , quum extemo ducti sensuali experientia has universa- 

 les adipiscamur spatii ac temporis repraesentationes , quas banc ob causam 

 (invito Kantio) empiricas vocare hceat. Quarum si jam singulas proprie- 

 tates ponderemus, propriis utrique notis colligendis, duas notiones nobis 

 informabimus : alteram , qua res juxta se esse , alteram , qua sibi succe- 

 dentes esse intelligantur. Hisce igitur notionibus continuo utendum est 

 tanquam notis , quae omnibus omnino repraesentationibus sensualibus sint 

 communes. 



Quod , objiciet aliquis , si verum sit , quid obstet quin spatii ac temporis 

 notiones dicamus esse ontologicas, cum ab eorum couditionibus tam animus 

 quam materia pendeat ? Distinguendum equidem puto : quatenus nirairum 

 animus corporis adstrictus vinculis suam in mundo adspectabili vim exserat, 

 eatenus quoque variis locis variisque temporibus ipsi opus esse , ut suas ad 

 effectum adducat facultas; quatenus contra sui conscius inque sui con- 

 scientia haerens se solum contempletur , cum a proprio corpore et ab 

 universo mundo adspectabili abstrahat, eatenus etiam a spatio et tempore 

 ipsum abstrahere posse. Inde autem concludere, animum ob hanc sui 



