604 F. C. DE GREUVE. 



absolutae Dei infinitati. Res enim cunctae , licet simul sumtae universita- 

 tem constituant , per se tamen singulae non nisi partes illius universitatis 

 exhibcnt; quae cum inter sese differant, sua quaeque qualitate ut res 

 singulares prorsus ftnitae sunt. Jam vero contendunt , baud singulis per se 

 spectatis , sed omnibus simul sumtis atque una comprehensis notione 

 Universi, quod Graecis to nav dicitur/infinitatis notam tribuendam esse. 

 Atqui tov navTos sive imiversi notio, licet indefinibilem complectatur 

 multitudinem rerum , vel ipsa tamen non est vere infinita, quum ea potius 

 rerum omnium quasi congeriem intelligamus ; quapropter eodem jure pecu- 

 liarem quarumdam rerum congeriem etiam rod ndvrog nomine insignire 

 licet. Non solum res ejusdem generis omnes una notione comprehensae 

 univcrsitatem quamdam referunt, sed singularis etiam quaelibet res, sive 

 artis, sive naturae effectus sit, roii ndvrog praedicato quodammodo gaudet. 

 Constat quidem partibus sive elementis, sed partes istae, quotquot sint, 

 non per se jam spectantur, sed intimo conjunctae nexu cogitantiur, unam 

 eandemque rem, proinde toium aliquod constituentes. Sic vero etiam nexu 

 summo inter se cohaerent partes mundi majores, et nostra tellus, lunaeque 

 globus, et splendida soils moles, cunctaque sidera coelo fulgentia; ita 

 proinde counexa quoque sunt intime cuncta tempora, cunctaque spatia, 

 quae, licet partes habeantur temporis universi ac spatii, per se tamen 

 singida tott/in aliquod constituunt, quorum universitas non nisi mente et 

 cogitatione comprehendi potest i). 



Ihtum itaque qualecunque nexu regitur *). Ut autem nexus realiter 

 adsit, adsint oportet res connectendae : liae vero connecti nequeunt, nisi 

 connectendi adsit ratio. Si autem res nexu ita conjunctae sunt intimo , 



') Fingite vobis distracta corporis membra, eaque suo privata nexu in acervum conjicite; 

 liabebitis quidem cuncta, certe multa in unum locum congesta, non autem totum; sive 

 TO Tiavja liabebitis, minime vero to nav. Kes igitur nulla, neque spatium, neque tempus, 

 nequc mundus adco , nisi intime connexis partibus ut totum cogitari potest. Et , si univcr- 

 sitate rerum supremum quasi totum, intelligere velimus, cogitentur quoque oportet cuncta" 

 tota peculiaria, quatenus sibi necessitudinis vinculo invicem impUcita sint, tanquam universi- 

 tatis membra isto nexu conjunctim summum iUud totum constltuentia. 



') Nexus autem, quem sola mente comprebendimus , quum, nisi res adessc cogitentur > 

 quae connectantur , nee ipse quidem adesse cogitari queat , — si res creduntur crcatae , item 

 creatus dicendus est, atque idcirco finitus. 



