( 81 ) 



„ millo modo posfe, liifi cognosceret is, qui 



„ dicerec, quon modis horainum mences , et qui- 



„ bus rebus, ec quo genere oradonls in quani"* 



» que partem nioverencur ; hacc aucem esfe pe- 



„ nicus in media phiiofophia retrufa atque ab- 



„ dita", convenit Crasfi disputatio c, 12. 



„ Quis enim nescit , maximam vim exfistere 



^, Oratoris in hominum mentibus vel ad iram , 



^, aut ad odium, aut dolorem incitandis, vel ab 



^,, hisce iisdem permotionibus ad lenitaterh mife^ 



'5, ricordiamque revocandis ? quare nifi qui na- 



„ curas hominum, vimque oranem humanitatis* 



„ caufasque eas, quibus mentes aut incitantur* 



5, ai|Crrreflectantur, penitus perfpexeric, dicen- 



„ do, -quod volec, perficere non poteric* At-» 



„ qui torus hie locus philofophorum proprius- 



„ videuir: neque Orator me auctore unquam. 



„ repugnabic", et c* 14* »> nura admoveri posfit 



„ oratio ad fenfus animorura atque motus vel 



„ inflammandos, vel etiam exdinguendos ^quod 



5^ unum in Oratore dorainatur^, fine diligcntis- 



„ fima pervestigatione earum omnium rationum, 



5, quae de naturis humani generis ac moribus a 



„ philofophis explicantur". Atque ea ipfa» 



quae Antonius in conrrariam partem afTert 6-. 51^ 



ad confirmandum conipolita funt; vid. modo A 



/. c. 3. § I. conf. etiam quae ipfe Cicero monec 



/. I. c. 5: omnes aniinorum mocu^" etc* 



1' a-. 



