C ^9 ) 



dit Oratorem , per illam oratfonis facultatem (!• 

 hi propriam , in dispucando de rebus in philofo- 

 pbia litis ipfos philofophos facile fuperaturum. 

 3**, Talia Joca inveniuntur, quibus etfi id non 

 diferce doceat, tamen iusta conclufione effici 

 posfic, banc Oratoris notionem eius animo in- 

 formatam fuisfe. Muc refero /. 2. c* f.j , ubi 

 Oracoris praecipua vis in eoponicur, utea, quae 

 dicenda func, ornate, copiofe, varieque dicac. 

 Et ib* c* 44. non rebus ipfis, fed orationi plu- 

 rimum praefidii tribuicur ad audicorum animos 

 permovendos, Historia propter oratlonis flumen 

 €t varietatem eius munus maximum dicitur ib, 

 C. 15, Denique qupd dixi propriam eius esfe 

 oratfonem , ad hominum fenfus accommodatam , 

 (jgnificat hoc Antonius /. 2, c 38 : „ haec enim 

 „ nostra oratio multitudinis esc auribus accom- 

 5, raodanda, ad oblectandos animos, ad impel- 

 ,, lendos, ad ea probanda, quae non aurificis 

 „ (latera, fed quadam popular! trucina exami- 

 I, nantur". 



Ex his, ni fallor, apparet , Ciceronem nihil 

 magis Oratoris proprium existimasfe^ quam ip- 

 fam orationis- facultatem, fine qua ne cogitari 

 quidem Orator aut fingi posfic, et cuius laudem 

 c! concedere debeant reliquae arces. Nee ab- 

 horrent alia eiusdem fcripta, e quibus unum al- 

 terumque locum non proband! caufa (nam e li- 



bri| 



