ff quod li, qui bene dfcunt , afferunt (^i^ pro* 

 „ prium ; compolitam oracionem , ec ornatam ec 

 „ artificio quodam ec expolicione discincram". 

 Similiter in exrremo capice; ,, atqui totus hie 

 ;, locus philorophorum proprius viderur: neque 

 ,5 Oracor, me auctore-, umquam repugnabic: 

 „ fed cum illis cognitionem rerum concesfe* 

 „ ric, — tractationem oracionis — iibiasfumec; 

 ,', hoc enirn esc proprium Oratoris, — oratio 

 5, gravis ec ornara, fee hominum fenfibus ac 

 „ mencibus accommodaca". Apertius eciam r. 

 II : „ quamobrem (i ornate locucus esc, licut 

 „ fercur et mihi vidfetur, phyficus ille Demo. 

 5, critus; mareries ilia fuic phyfici, de qua di- 

 „ xit: ornatus vero ipfe verborum Oracoris pu- 

 „ tandus esc. Ec (i Plato de rebus a civilibus 

 J, concroverfiis remacisfimis divinkus esc lo- 

 5, cutus, quod egoconcedo: Si icem Aristoce- 

 „ les, fi Theophrastus , li Carneades in rebus 



(i) Hanc vulgaram lectionem praefero fubiunccivo 

 aferant ^ qnem fubfticuit Ernestus. Illud enim unum 

 Don referendum videtur ad eos qui bene dieunt ; fed ad 

 fuperiora, nt hie fit fenfus ; unum intererit , una re 

 lUornm ubertas ab horum exilitace discernitur: earn 

 aucem rem //, qui bene dieunt (i. e. Oratares ^ ut pa- 

 tet e comparatis /. i, c, 6, I, 2. c* 2.) propdam af* 

 ferunt , coropoficam orationera etc. 



